Θεραπείες με Ψυχεδελικά και Κάνναβη

Θεραπείες με ψυχεδελικά και κάνναβη

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: PROJECT CBD, “PSYCHEDELICS & CANNABIS THERAPEUTICS” https://www.projectcbd.org/…/psychedelics-cannabis-therapeu… , BY MARTIN A. LEE, ON APRIL 17, 2019)
[Ο Martin A. Lee είναι ο διευθυντής του PROJECT CBD και ο συγγραφέας πολλών βιβλίων, όπως: “Smoke Signals: A Social History of Marijuana – Medical, Recreational and Scientific” και “Acid Dreams: The Complete Social History of LSD – the CIA, the Sixties and Beyond”]

Οι υψηλές δόσεις THC είναι ψυχοδηλωτικές και η μικροδοσολόγηση του LSD [διαβάζεται Ελ-ες-ντι] (Lysergic acid diethylamide / διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος)[1] είναι πολύ παρόμοια με αυτήν της CBD. Αυτά τα ισχυρά μόρια μπορούν να ανακουφίσουν τον ανθρώπινο πόνο και να ενεργήσουν μέσω του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος.
[1] “To διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος (Lysergic acid diethylamide), γνωστό περισσότερο με το ακρωνύμιο LSD, ή LSD-25, ή λυσεργίδη, είναι συνθετική, δραστική, παραισθησιογόνος ουσία που παράγεται από το λυσεργικό οξύ, το οποίο με τη σειρά του εξάγεται από το μύκητα ερυσίβη (Claviceps purpurea) που αναπτύσσεται συνήθως στη σίκαλη. Παρασκευάζεται χημικά και η βασική χημική δομή του είναι παρόμοια με αυτή των αλκαλοειδών της ερυσίβης, ενώ εμφανίζει επίσης ομοιότητες με άλλες ουσίες, όπως η ψιλοκυβίνη, με δυνατότητα δέσμευσης της δράσης της σεροτονίνης”.
https://el.wikipedia.org/…/Διαιθυλαμίδιο_του_λυσεργικού_οξέ…

Παρόλο που ίσως να μην είναι προφανές κατά τη διάρκεια αυτών των δύσκολων χρόνων, βρισκόμαστε στη μέση μιας ψυχεδελικής αναβίωσης. Υπάρχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από ποτέ για πειραματισμούς με το LSD, τα μαγικά μανιτάρια (magic mushrooms)[2], το ayahuasca[3], την κεταμίνη (ketamine)[4] και με άλλες ψυχεδελικές ουσίες.
[2] “Μανιτάρια ψιλοκυβίνης (Psilocybe semilanceata): Ένα μανιτάρι ψιλοκυβίνης είναι από μια πολυφυλετική ομάδα μυκήτων που περιέχουν οποιαδήποτε από τις διάφορες ψυχεδελικές ενώσεις, όπως η ψιλοκυβίνη, η ψιλοκίνη και η βαοκυστίνη” https://en.wikipedia.org/wiki/Psilocybin_mushroom
[3] “ένα ποτό των ιθαγενών στην περιοχή του Αμαζονίου, που είναι γνωστό για τις παραισθησιογόνες ιδιότητές του” https://en.wikipedia.org/wiki/Ayahuasca
[4] “Η κεταμίνη είναι ουσία που χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο στην κτηνιατρική ως ταχύτατο αναισθητικό-καταπραϋντικό φάρμακο, σε μικρές δόσεις όμως έχεις ψυχοδηλωτικές και διασχιστικές επιδράσεις. Κυκλοφορεί σε υγρή μορφή ή σε λευκή σκόνη και η χρήση της ποικίλλει. Μπορεί να καπνιστεί, να χορηγηθεί ενδοφλεβίως και ενδομυϊκώς ή να ληφθεί από το στόμα ή τη μύτη” https://el.wikipedia.org/wiki/Κεταμίνη

Αυτή η αναγέννηση συμβαίνει χωρίς όλα τα φαντάσματα της εποχής της δεκαετίας του ‘60, όταν το LSD δραπέτευσε από το εργαστήριο και έπαιξε ηγετικό ρόλο στην απίθανη ιστορία του Sorcerer’s Apprentice. Η φράση “stranger than fiction” (πιο παράξενο κι από την φαντασία) δεν ανταποκρίνεται στην τροχιά του LSD στον πραγματικό κόσμο, μια ουσία που κάποτε ήταν το μυστικό όπλο της CIA (Central Intelligence Agency / Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών) και του αμερικανικού στρατού, η οποία ουσία μετασχηματίσθηκε σε έναν ισχυρό καταλύτη αντι-κουλτούρας και θάμπωσε το μυαλό των καλλιτεχνών, των επιστημόνων, των εφευρετών, των θεραπευτών και πολλών άλλων.

Παρόλο που το LSD δεν πέτυχε ποτέ την κοινωνική δημοτικότητα της κάνναβης, οι δύο ουσίες συνδέθηκαν κατά τη διάρκεια της κοινωνικής αναταραχής γνωστής ως “the Sixties” (η δεκαετία του εξήντα). Σχεδόν όλοι όσοι δοκίμασαν το LSD εκείνη την εποχή κάπνιζαν επίσης και κάνναβη. Αυτές οι ουσίες που αλλάζουν τη διάθεση ήταν σαν μια διπλή γροθιά (η γνωστή κίνηση δεξί-αριστερό των πυγμάχων) που ταρακούνησε την αμερικανική ψυχή. Η επακόλουθη αντίδραση ήταν έντονη και οι προσπάθειες ενσωμάτωσης της κάνναβης και του LSD στην επικρατούσα τάση γνώρισαν την απογοήτευση εδώ και δεκαετίες. Σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό νόμο και οι δύο ουσίες εξακολουθούν να είναι επίσημα ουσίες στον Πίνακα Ι, μια κατηγορία που προορίζεται για τα επικίνδυνα ναρκωτικά χωρίς καμιά ιατρική αξία.

Χρειάστηκε λίγο καιρό, αλλά οι ψυχεδελικοί υποστηρικτές επανακτούν την ορμή τους. Για να κερδίσουν την κοινωνική αποδοχή, έχουν υιοθετήσει την επιτυχημένη στρατηγική που έχουν ακολουθήσει οι υποστηρικτές της κάνναβης, τονίζουν την ιατρική πτυχή της χρήσης των ουσιών, παράγουν κάποια στερεή επιστήμη και δείχνουν ότι οι ψυχεδελικές ουσίες μπορούν να θεραπεύσουν βαθιές ψυχολογικές πληγές όταν χορηγούνται κάτω από το άγρυπνο μάτι ενός εκπαιδευμένου επαγγελματία υγείας. Οι σημερινοί ψυχεδελικοί ακτιβιστές είναι προσεκτικοί για να μπορέσουν να αποστασιοποιηθούν από τη μνήμη των Sixties, ακόμη και όταν είναι απλά συνεχιστές της κληρονομιά τους. Ενώ οι ριζοσπάστες της δεκαετίας του ’60 γιορτάζουν το LSD ως ένα χημικό ικανό να υπονομεύσει την καθιερωμένη τάξη, οι ψυχεδελικές ουσίες προωθούνται τώρα ως ένα φάρμακο για τους τραυματισμένους στρατιώτες.

Σε τι είναι καλό το LSD;
Με ποιο τρόπο είναι θεραπευτικό το LSD; Και πώς, εάν υπάρχει συσχέτιση, αυτό σχετίζεται με την ιατρική χρήση της κάνναβης; Για να απαντήσουμε σε αυτές τις ερωτήσεις, είναι χρήσιμο να εξετάσουμε τις διάφορες ομάδες ανθρώπων που έχουν εμπλακεί με το LSD πριν γίνει παράνομο στις ΗΠΑ, τότε στα μέσα της δεκαετίας του ‘60. Αυτές οι ομάδες, που αντιπροσωπεύουν διαφορετικά τμήματα της κοινωνίας, είχαν διαφορετικές ιδέες για το LSD και το πώς αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να προωθήσει τις συγκεκριμένες ατζέντες τους.

Οι επιστημονικοί πρωτοπόροι που άρχισαν να πειραματίζονται με το LSD στα τέλη της δεκαετίας του ‘40 και στις αρχές της δεκαετίας του ‘50, το είδαν ως ένα ισχυρό εργαλείο για να μελετήσουν το πώς λειτουργεί ο νους, ως ένα πολυ-αναμενόμενο χημικό κλειδί για την απελευθέρωση των μυστηρίων της χημείας του εγκεφάλου και της ψυχικής ασθένειας. Ως ένα ευεργέτημα για τη νευροεπιστήμη, αυτό το συναρπαστικό νέο ερευνητικό εργαλείο έδωσε αφορμή σε νέες θεωρίες σχετικά με τη βιοχημική βάση της σχιζοφρένειας και τις πιθανές θεραπείες για αυτήν την πάθηση.

Πολύ νωρίς, το LSD αγκαλιάστηκε, αν και μυστικά, από την CIA ως ένας “πιθανός νέος παράγοντας για τον αντισυμβατικό πόλεμο”. Έτσι περιγράφηκε το LSD σε έγγραφα της CIA που είχαν διαβαθμιστεί κάποτε τη δεκαετία του ‘50. Σε μια εποχή που η κοινωνία στο σύνολό της γνώριζαν ελάχιστα σχετικά με το LSD, οι αρχηγοί της αμερικανικής κατασκοπίας είδαν αυτήν την άοσμη, άχρωμη και άγευστη ένωση ως το κλειδί για την επανάσταση της cloak-and-dagger τακτικής, ως ένα μέσο που παρείχε στην αμερικανική υπηρεσία πληροφοριών ένα αποφασιστικό πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών τους στον Ψυχρό Πόλεμο.

Ο στρατός των ΗΠΑ είχε επίσης μεγάλες ιδέες για το LSD. Οι στρατηγικοί σχεδιαστές του Στρατού των ΗΠΑ είχαν μεγάλη προοπτική στο να αναπτύξουν το LSD ως ένα ψυχοχημικό όπλο, θεωρούσαν ότι θα μπορούσαν να ψεκάσουν με ένα σύννεφο “αερίου τρέλας” πάνω από μια πόλη και έτσι θα μπορούσαν να καταστήσουν ανίκανο έναν μεγάλο πληθυσμό χωρίς να χρειαστεί να σκοτώσουν κανέναν. Ή έτσι το φανταζόταν. Το LSD έθεσε προ των πυλών τη δυνατότητα ενός νέου είδους όπλου μάχης που υποτίθεται ότι θα έφερνε μια εποχή “πολέμου χωρίς θάνατο”.

Θεραπευτικό οξύ
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ‘50, ένας αυξανόμενος αριθμός ψυχιάτρων και άλλων γιατρών χαρακτήριζε το LSD ως έναν θεραπευτικό παράγοντα που θα μπορούσε να επιταχύνει τη διαδικασία της ψυχοθεραπείας. Το LSD είχε μια ασυνήθιστη ικανότητα να κάνει το ασυνείδητο συνειδητό, να φωτίζει τις βαθιά κρυμμένες πηγές στρες και την νευρωτική συμπεριφορά, φέρνοντας στην επιφάνεια ότι μπορούσε να κρύβεται στα βάθη του μυαλού. Εξ ου και η λέξη “ψυχεδελικό”, η οποία κυριολεκτικά σημαίνει “φανέρωση ψυχής” (“ψυχή + δήλος”, δήλος: φανερός, ορατός, (μεταφορικά) κατανοητός, σαφής).

Η λήψη του LSD δεν εγγυάται ότι η συνείδηση ενός ατόμου θα “επεκταθεί” αυτομάτως ή ότι κάποιος θα έχει αναγκαστικά μια πνευματική εμπειρία ή ότι θα ζήσει μια πνευματική ζωή στη συνέχεια. Αλλά η υπερβολική αμεσότητα και η βιωματική πυκνότητα του LSD μπορεί να οδηγήσει σε βαθιά επίγνωση και θεραπεία. Ο Dr. Albert Hoffman, ο χημικός από την Ελβετία που ανακάλυψε το LSD, το περιέγραψε ως το “φάρμακο για την ψυχή”, ένα εργαλείο που μας βοηθά να γίνουμε αυτοί που υποτίθεται ότι είμαστε.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ‘60, το θεραπευτικό δυναμικό του LSD απεικονίστηκε σε ένα ευρύ κοινωνικό τοπίο. Το οξύ παρουσιάστηκε διθυραμβικά από τον Timothy Leary και τους ακόλουθους του, τους υποστηρικτές της αντι-κουλτούρας, ως την θεραπεία για μια άρρωστη κοινωνία, ως έναν καταλύτη των ειδών που είναι ικανός να μεταβιβάσει δυναμικά την ανθρωπότητα στο επόμενο εξελικτικό επίπεδο.

Αυτό το ουτοπικό όραμα δείχνει να είναι μακριά από κόσμους όπου γίνεται συγκεκαλυμμένη χρήση του LSD ως ένα όπλο κατασκοπείας, αλλά και οι δύο προσεγγίσεις μοιράζονται έναν κοινό τόπο. Με το πλεονέκτημα της εκ των υστέρων θεώρησης, μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω και να δούμε ότι κάθε ομάδα που ασχολήθηκε με το LSD κατέληξε πολύ ενθουσιώδης σχετικά με τις μεγαλειώδεις δυνατότητες που διέθετε η ουσία. Όλοι το θεώρησαν ως το κλειδί για τη μεγάλη ανακάλυψη. Σε κάθε περίπτωση, η συνάντηση με το LSD προκάλεσε την εμφάνιση (πιθανών) νέων δυνατοτήτων. Η πραγματική ύπαρξη ή όχι αυτών των διαφορετικών δυνατοτήτων θα μπορούσε να είναι άλλο ένα θέμα, αλλά το άνοιγμα, η αφυπνισμένη αίσθηση δυναμικού, ήταν πραγματικά.

Στην ουσία, το LSD και άλλες ψυχεδελικές ουσίες είναι καλύτερα κατανοητά ως ενισχυτές της δυνατότητας, για καλό ή για κακό.

Είναι η κάνναβη ψυχεδελική;


Τα μαγικά μανιτάρια, το ayahuasca, το πεγιότ (peyote)[5], ο απήγανος (rue)[6], το iboga[7]… αυτά τα φυτά και οι μύκητες που προκαλούν οράματα θεωρούνται ως “φυτικοί δάσκαλοι” από ιθαγενείς πολιτισμούς. Η κάνναβη είναι επίσης ένας φυτικός δάσκαλος, παρομοίως. Αλλά είναι η κάνναβη μια ψυχεδελική ουσία, ένα παραισθησιογόνο, όπως τα μαγικά μανιτάρια ή το LSD;
[5] “Πεγιότ (peyote, Lophophora williamsii), κάκτος πεγιότ, peyote
Κοινές ονομασίες: mescal button, mescalito, cactus pudding, dumpling cactus, turnip cactus, whiskey cactus, white mule, devil’s root, diabolic root, indian dope. Η ισπανική κοινή ονομασία, που χρησιμοποιείται επίσης στα αγγλικά, είναι πεγιότ (από τη λέξη Nahuatl peyōtl), που σημαίνει ‘λάμπω’ ή ‘ακτινοβολώ’. Ο πεγιότ είναι ένας μικρού μεγέθους κάκτος δίχως αγκάθια που περιέχει ψυχοδραστικά αλκαλοειδή, ιδιαίτερα μεσκαλίνη. Οι Ιθαγενείς Αμερικανοί του Βορρά έχουν χρησιμοποιήσει πεγιότ για τουλάχιστον 5500 χρόνια” https://psychedelic-wiki.blogspot.com/…/peyote-orismos-limm…
[6] “Απήγανος (Rue, Ruta graveolens): Ο απήγανος είναι ένα αρωματικό αειθαλές πολυετές φυτό. Η επιστημονική του ονομασία είναι Ρυτή η βαρύοσμη (Ruta graveolens) και ανήκει στην οικογένεια των Ρυτοειδών (Rutaceae). Συναντάται και σαν πεγάνι, πηγάνι, πήγανος και πήγανο. Ευδοκιμεί κυρίως στην Νότια Ευρώπη και Βόρεια Αφρική” https://en.wikipedia.org/wiki/Ruta_graveolens
[7] “Η ιμπογκαΐνη είναι ένα φυσικό αλκαλοειδές που βρίσκεται στο φυτό Tabernanthe iboga και άλλα είδη φυτών της Κεντρικής Δυτικής Αφρικής. Υπήρχαν αναφορές πριν από εκατοντάδες χρόνια για τη χρήση φυτών που περιέχουν ιμπογκαΐνη στις θρησκευτικές τελετουργίες και στην παραδοσιακή ιατρική της περιοχής.
Η πρώτη αναφορά για την αποτελεσματικότητα της ιμπογκαΐνης ως προς τη διακοπή των διαταραχών εθισμού έγινε από τον Howard Lotsof. Ο Lotsof, ο οποίος ήταν ο ίδιος εθισμένος στην ηρωίνη σε ηλικία 19 ετών, έγινε ένθερμος υποστηρικτής και ερευνητής για την ιατρική χρήση της ιμπογκαΐνης αφού ανακάλυψε τις αντι-εθιστικές της ιδιότητες.
Μετά από τις αρχικές μελέτες του Lotsof to 1962 και 1963, που κατέδειξαν τις επιπτώσεις της ιμπογκαΐνης στην εξάρτηση από κοκαΐνη και ηρωίνη, του δόθηκαν διπλώματα ευρεσιτεχνίας στις ΗΠΑ για τη θεραπεία διαφόρων χημικών εξαρτήσεων με την ιμπογκαΐνη, συμπεριλαμβανομένων την εξάρτηση από οπιούχα ναρκωτικά το 1985, την εξάρτηση από κοκαΐνη το 1986 και τις διαταραχές εθισμού σε πολλαπλά ναρκωτικά το 1992.” https://www.ibogainegreece.gr/el/ibogaine-about/

Και ναι και όχι. Πολλά εξαρτώνται από τη δοσολογία[8].
[8] “CBD & cannabis dosage guide” (Οδηγός δοσολογίας CBD & κάνναβης) https://www.projectcbd.org/how-to/cbd-dosage

Το LSD είναι πολύ ισχυρότερο από το κάπνισμα κάνναβης, η οποία γενικά δεν απειλεί να κατακλύσει τον γνωστικό μηχανισμό, όπως μερικές φορές κάνουν οι ψυχεδελικές ουσίες. Η κάνναβη και το LSD, επιβραδύνουν το πέρασμα του χρόνου και εντείνουν την παρούσα στιγμή. Όμως, το LSD προκαλεί μια απόκλιση από την κανονική συνειδησιακή διέγερση, τόσο ζωηρά, που μερικές ρουφηξιές κάνναβης μπορούν να επιφέρουν, συγκριτικά.

Η κατανάλωση βρώσιμων κάνναβης μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερη επίδραση από ότι το κάπνισμα. Η κατάποση ενός κομματιού χασίς (συμπυκνωμένης ρητίνης κάνναβης) ή η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας από ένα βρώσιμο με κάνναβη μπορεί να προκαλέσει έντονες ψευδαισθήσεις τύπου LSD.

Ο Dr. Harris Isbell, επί σειρά ετών υπάλληλος της CIA, διεξήγαγε μια επιστημονική μελέτη για να συγκρίνει τις επιδράσεις του LSD και της τετραϋδροκανναβινόλης (THC), του κύριου ψυχοδραστικού συστατικού της κάνναβης. Αφού έδωσε και τις δύο ενώσεις σε κρατούμενους στο federal narcotics hospital στο Lexington του Kentucky, ο Isbell κατέληξε σε μια έκθεση το 1969[9] ότι μια υψηλή δόση καθαρής THC θα μπορούσε να προκαλέσει ψευδαισθήσεις παρόμοιες με το λυσεργικό οξύ.
[9] Isbell H, Jasinski DR “A comparison of LSD-25 with (-)-delta-9-trans-tetrahydrocannabinol (THC) and attempted cross tolerance between LSD and THC” (Μια σύγκριση του LSD-25 με (-)-δέλτα-9-trans-τετραϋδροκανναβινόλη (THC) και απόπειρα διασταυρούμενης ανοχής μεταξύ LSD και THC) Psychopharmacologia. 1969;14(2):115-23.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/5350620
Περίληψη
“1. Οι αντικειμενικές και υποκειμενικές επιδράσεις των 0,5 και 1,5mcg/kg LSD ενδομυϊκά συγκρίθηκαν με εκείνες των 75 και 225mcg/kg (-)-9-trans-τετραϋδροκανναβινόλης με κάπνισμα στα ίδια οκτώ άτομα. 2. Οι αντικειμενικές επιδράσεις των LSD και THC διέφεραν σημαντικά. Το LSD αύξησε τη θερμοκρασία του σώματος, τη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση, μείωσε το κατώφλι για το αντανακλαστικό του χτυπήματος στο γόνατο και διόγκωσε τις κόρες των ματιών. Η THC δεν είχε κανένα από αυτά τα αποτελέσματα, αλλά προκάλεσε πιο έντονη ταχυκαρδία από ότι το LSD. 3. Οι υποκειμενικές επιδράσεις των δύο ουσιών δεν μπορούσαν να διακριθούν εύκολα με τις χρησιμοποιούμενες μεθόδους. Τόσο το LSD όσο και η THC είναι ψυχοτομιμητικές ουσίες. 4. Οι ασθενείς που είναι ανεκτικοί σε LSD δεν ήταν αντίστοιχα διασταυρούμενα ανεκτικοί με την THC, υποδεικνύοντας ότι οι διανοητικές επιδράσεις των δύο ουσιών πιθανώς προκαλούνται από διαφορετικούς μηχανισμούς”.

Εθισμός & Κατάθλιψη


Το LSD, όπως και η κάνναβη, θεωρούνταν πολύ θετικά μεταξύ των ιατρών και των επιστημόνων για το φαρμακευτικό του δυναμικό προτού αυτά συνδεθουν με την ψυχαγωγική χρήση (και την κατάχρηση). Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ‘50, η ψυχοθεραπεία υψηλής δόσης έδειξε υποσχέσεις ως θεραπεία για τον αλκοολισμό[10]. Οι ερευνητές θεώρησαν ότι εμπειρία αιχμής που προκαλείται από LSD θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια βαθιά, μακρόχρονη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι αλκοολικοί και οι άλλοι εθισμένοι θεωρούν τον εαυτό τους και τον κόσμο.
[10] Bogenschutz MP, Johnson MW “Classic hallucinogens in the treatment of addictions” (Κλασικοί παραισθησιογόνοι παράγοντες στη θεραπεία εθισμών) Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry. 2016 Jan 4;64:250-8.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25784600
Περίληψη
“Οι εθιστικές διαταραχές είναι πολύ συχνές και έχουν καταστροφικές ατομικές και κοινωνικές συνέπειες. Η διαθέσιμη θεραπεία είναι μετρίως αποτελεσματική στην καλύτερη περίπτωση. Μετά από πολλά χρόνια παραμέλησης, υπάρχει ανανεωμένο ενδιαφέρον για πιθανές κλινικές χρήσεις για κλασσικά παραισθησιογόνα στη θεραπεία εθισμών και άλλων συνθηκών υγείας της συμπεριφοράς. Στην παρούσα εργασία παρέχουμε μια περιεκτική επισκόπηση τόσο της ιστορικής όσο και της πρόσφατης κλινικής έρευνας σχετικά με τη χρήση κλασικών παραισθησιογόνων στη θεραπεία του εθισμού, εξετάζουμε επιλεκτικά άλλες σχετικές έρευνες σχετικά με τα παραισθησιογόνα και προτείνουμε οδηγίες για μελλοντική έρευνα. Τα δεδομένα κλινικών δοκιμών είναι πολύ περιορισμένα, εκτός από τη χρήση LSD στην θεραπεία του αλκοολισμού, όπου μια μετα-ανάλυση ελεγχόμενων δοκιμών έχει αποδείξει συνεπή και κλινικά σημαντική ευεργετική επίδραση της υψηλής δόσης LSD. Πρόσφατες πιλοτικές μελέτες για τη θεραπεία της εξάρτησης από την νικοτίνη και της εξάρτησης από το οινόπνευμα με ψιλοκυβίνη είχαν εντυπωσιακά θετικά αποτελέσματα, αλλά θα απαιτηθούν ελεγχόμενες μελέτες για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας αυτών των θεραπειών. Παρόλο που έχουν προταθεί αξιόπιστοι βιολογικοί μηχανισμοί, σήμερα οι ισχυρότερες ενδείξεις είναι για το ρόλο των μυστικιστικών ή άλλων σημαντικών εμπειριών ως μεσολαβητών θεραπευτικών αποτελεσμάτων. Τα κλασσικά παραισθησιογόνα έχουν εξαιρετικό ιστορικό ασφάλειας στο πλαίσιο της κλινικής έρευνας. Δεδομένης της περιορισμένης κατανόησης των κλινικά σημαντικών επιδράσεων των κλασικών παραισθησιογόνων, υπάρχει πληθώρα ευκαιριών για έρευνα που θα μπορούσε να συνεισφέρει σημαντικές νέες γνώσεις και ενδεχομένως να οδηγήσει σε πολύτιμες νέες θεραπείες για τον εθισμό”.

Η συνέχεια του άρθρου σε μορφή pdf εδώ

Βρείτε το βοτάνι στα κοινωνικά δίκτυα

Επικοινωνία

Ηροδότου 17
Περιστέρι 12134
2105722909

Ώρες Λειτουργίας

Δευτέρα – Τετάρτη
10:00 – 16:00
Τρίτη – Πέμπτη – Παρασκευή
10:00 – 15:00 & 17:30 – 20:30
Σάββατο
10:00 – 15:30

Μείνετε ενημερωμένοι

Εγγραφείτε για ειδοποιήσεις, προσφορές και ενημερώσεις απο το βοτάνι

Close Menu
×

Cart