Θυμιάματα και Λιβάνια

Θυμιάματα και Λιβάνια

Σύντομη ιστορία του θυμιάματος

Θυμιάματα και Λιβάνια

Το θυμίαμα έχει μακρά ιστορία, που χρονολογείται από την αρχαιότητα, κατά την οποία είχε μεγάλη αξία και οι άνθρωποι το πρόσφεραν ως πολύτιμο δώρο.  Η λέξη θυμίαμα προέρχεται από το λατινικό incendere που σημαίνει «να καίνε». Θυμίαμα είναι κόκκοι ρητινών (αναμεμειγμένοι μερικές φορές με μπαχαρικά), που καίγονται με μια μυρωδιά μυρωδικού και χρησιμοποιείται ευρέως ως προσφορά. Καίγεται συνήθως πάνω σε αναμμένο κάρβουνο, που περιέχεται σε ένα θυμιατήρι, ή thurible. Η χρήση του θυμιάματος έχει σημαντικό ρόλο σε πολλές διαφορετικές θρησκείες, συμπεριλαμβανομένου του καθολικισμού και του βουδισμού. Τα βιβλικά αποσπάσματα στην Παλαιά Διαθήκη απεικονίζουν τον θεό που απαιτεί την καύση του θυμιάματος, ως μέρος της λατρείας.

Τα δέντρα από τα οποία παίρνονται οι ρητίνες θυμιάματος εισήχθησαν από τις ακτές της Αραβίας και της Σομαλίας στην αρχαία Αίγυπτο. Η χρήση του θυμιάματος μπορεί να ανιχνευθεί στην αρχαία Αίγυπτο από πολύ παλιά , όπου το θυμίαμα απεικονίζεται σε παραστάσεις να χρησιμοποιείται από ιερείς για διάφορες τελετές απολύμανσης, αλλά και ταφικές τελετές. Τα λιβάνια χρησιμοποιήθηκαν ευρέως από τους αρχαίους Αιγυπτίους, τόσο σε πρακτικές όσο και σε μυστικιστικές χρήσεις. Το θυμίαμα καίγεται για να εξουδετερώνει ή να αποκρύπτει τα δύσοσμα προϊόντα της ανθρώπινης κατοίκησης, να εξουδετερώνει τις δυσάρεστες οσμές. Οι αιγυπτιακοί τάφοι έχει ανακαλυφθεί ότι περιέχουν ίχνη αρωματικών ρητινών, όπως το λιβάνι και το μύρο.

Η χρήση του θυμιάματος ήταν εμφανής και στην θρησκευτική τελετουργία, ως προσφορά στους θεούς τους κατά την λατρεία, π.χ. στην καθημερινή λειτουργία προς την λατρευτική εικόνα του θεού ήλιου Amon-Ra. Αλλά και στις ιεροτελεστίες, όταν, όπως πιστευόταν, οι ψυχές των νεκρών ανεβαίνουν στον ουρανό σαν φλόγα. Το θυμίαμα χρησιμοποιήθηκε επίσης από τους Αιγυπτίους και για να αποτρέπει την παρουσία κακόβουλων δαιμόνων. Η ιστορία των θυμιαμάτων είναι συνώνυμη με τελετουργία και πνευματικότητα. Οι σφαίρες ρητίνης βρέθηκαν σε πολλούς προϊστορικούς αιγυπτιακούς τάφους στο El Mahasna, δίνοντας στοιχεία για την χρήση του θυμιάματος και των σχετικών ενώσεων στην αιγυπτιακή αρχαιότητα.

Οι Βαβυλώνιοι, επίσης, χρησιμοποίησαν θυμίαμα προσφέροντας προσευχές, για να τους αποκαλυφθούν χρησμοί. Το θυμίαμα εξαπλώθηκε από εκεί στην Ελλάδα και την Ρώμη. Πιστεύεται ότι χρησιμοποιήθηκε στην Ινδία και άλλα μέρη της νότιας Ασίας ήδη από το 3300 π.κ.ε. Οι καυστήρες θυμιάματος έχουν βρεθεί και στον πολιτισμό του Ινδού (3300-1300 π.κ.ε.). Τα στοιχεία δείχνουν ότι χρησιμοποιήθηκαν τα έλαια, κυρίως για το άρωμά τους. Η Ινδία υιοθέτησε επίσης τεχνικές από την Ανατολική Ασία, προσαρμόζοντας το σκεύασμα σε αρωματικές ρίζες και άλλα εγχώρια είδη χλωρίδας. Αυτή ήταν η πρώτη χρήση των υπόγειων φυτικών μερών σε θυμίαμα. Καινούργια βότανα, όπως σπόροι Sarsaparilla, τριαντάφυλλο και κυπαρίσσι , χρησιμοποιήθηκαν από Ινδιάνους. Οι Αμερικανοί έμαθαν για τις χρήσεις της Sarsaparilla από τους Ινδιάνους, οι οποίοι χρησιμοποίησαν διάφορα είδη του φυτού για πολυάριθμους σκοπούς. Η Ινδία είναι πλέον ο κυριότερος παραγωγός θυμιάματος στον κόσμο και η καύση του υπήρξε βασικό μέρος του Ινδουισμού για χιλιάδες χρόνια.

Ο Ηρόδοτος στο έργο «ΙΣΤΟΡΙΑΙ» περιγράφει τον τόπο όπου φύονται τα δέντρα αυτά, παραδίδοντας μάλιστα λεπτομέρειες για την συγκομιδή του λιβανιού: «Από την άλλη, η Αραβία είναι η μακρινότερη από τις κατοικημένες χώρες προς τα νότια, και εκεί είναι ο μόνος από όλους τους τόπους όπου φυτρώνουν ο λιβανωτός, η σμύρνα, η κάσια, η κανέλα και το λάδανο. Ολα αυτά, εκτός από την σμύρνα, οι Αραβες τα μαζεύουν με δυσκολία. Τον λιβανωτό πάντως τον μαζεύουν καίγοντας θυμίαμα από μοσχολίβανο, αυτό που οι Φοίνικες εξάγουν στην Ελλάδα· με αυτό το θυμίαμα παίρνουν τον λιβανωτό· γιατί τα δέντρα αυτά που βγάζουν τον λιβανωτό τα φυλάνε φίδια, μικρά στο μέγεθος, με ποικιλόχρωμη εμφάνιση, και γύρω στο κάθε δέντρο φυλάνε μεγάλο πλήθος από αυτά, και είναι τα ίδια αυτά που ξεκινούν για να εισβάλουν στην Αίγυπτο. Και με κανέναν άλλον τρόπο δεν μπορεί κανείς να τα διώξει από τα δέντρα παρά μόνο με τον καπνό από μοσχολίβανο».

Από το παραπάνω χωρίο μαθαίνουμε για την εισαγωγή του μοσχολίβανου στην αρχαία Ελλάδα από τους Φοίνικες.

Σημαντική για το λιβάνι και την χρήση του από τους αρχαίους θεωρείται και η πληροφορία του Πλούταρχου στο έργο «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ», μετά από την κατάκτηση της Γάζας: «Στέλνοντας πολλά λάφυρα στην Ολυμπιάδα, στην Κλεοπάτρα και στους φίλους του, έστειλε και στον Λεωνίδα τον παιδαγωγό του πεντακόσια τάλαντα λιβάνι και εκατό σμύρνα, επειδή θυμήθηκε κάποιαν υποχρέωση των παιδικών του χρόνων». Σε άλλο χωρίο διαβάζουμε για κάποια θυσία, όπου ο Αλέξανδρος άρπαξε με τα δύο χέρια το θυμίαμα και το έριξε στο θυσιαστήριο, οπότε τότε ο Λεωνίδας του αποκρίθηκε: «Αλέξανδρε, όταν γίνεις κύριος χώρας πλούσιας σε αρώματα, τότε να ρίχνεις τόσο πολύ θυμίαμα· τώρα όμως να χρησιμοποιείς με φειδώ αυτά που έχεις». Τότε, λοιπόν, ο Αλέξανδρος του απάντησε: «Σου έχουμε στείλει άφθονο λιβάνι και σμύρνα, για να πάψεις να φέρεσαι με μικροπρέπεια προς τους θεούς».

 width=

Η εμπορική αξία του λιβανιού, κατά τα αρχαία χρόνια, ισούταν με αυτή του χρυσού και για τον λόγο αυτό η χρήση του γινόταν με φειδώ. Το λιβάνι στην λατρευτική ζωή των αρχαίων δεν αποτελούσε αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης του ιερατείου, αλλά μπορούσε ο κάθε απλός πολίτης να προσφέρει θυμίαμα σε οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας σε καθορισμένους βωμούς. Στα αρχαία συγγράμματα διαβάζουμε ότι ακόμα και οι στρατηγοί συνήθιζαν πριν την μάχη να προσφέρουν θυμίαμα, για να κατευνάσουν τον θεό, αλλά και μετά την μάχη, για να τον ευχαριστήσουν. Η καύση του θυμιάματος γινόταν δίχως προσμίξεις αρωματικών ελαίων, αλλά με ποικιλίες αρωματικών ρητινών, κάθε μια από τις οποίες είχε το δικό της ιδιαίτερο άρωμα. Για το λόγο αυτό συχνά αναμιγνύονταν δύο ή και περισσότερες ποικιλίες.

Οι πρώτες τεκμηριωμένες αποδείξεις για την χρήση του θυμιάματος είναι στην πραγματικότητα στην αρχαία Κίνα, όπου θυμιάματα κατασκευάστηκαν από μείγματα βοτάνων  και φυτών, όπως η κανέλα και το σανταλόξυλο, δύο αρώματα που χρησιμοποιούνται ακόμη ευρέως στο σύγχρονο θυμίαμα. Το 2000 π.κ.ε. περίπου, η αρχαία Κίνα ξεκίνησε την χρήση θυμιάματος με θρησκευτική έννοια, δηλαδή για λατρεία. Το θυμίαμα χρησιμοποιήθηκε από τον κινεζικό πολιτισμό από τους νεολιθικούς χρόνους και έγινε πιο διαδεδομένο στις δυναστείες Xia, Shang και Zhou.

Η πρώιμη τεκμηριωμένη χρήση του θυμιάματος προέρχεται από τους αρχαίους Κινέζους, οι οποίοι χρησιμοποίησαν θυμίαμα αποτελούμενο από βότανα και φυτικά προϊόντα (όπως κασσία, κανέλα, στυράξ και σανταλόξυλο), ως συστατικό των πολυάριθμων τελετουργικών. Η χρήση θυμιάματος έφτασε στο αποκορύφωμά της κατά την διάρκεια της δυναστείας των Σοφών, με πολυάριθμα κτίρια που ανεγέρθηκαν ειδικά για τελετές θυμιάματος. Είναι τεκμηριωμένο ότι υπήρχαν κτίρια που σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν ειδικά για την καύση του θυμιάματος στα τέλη του 12ου αιώνα στην Κίνα.

Τα θυμιάματα έφτασαν στην Ιαπωνία τον 6ο αιώνα από Κορεάτες Βουδιστές μοναχούς, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τα μυστικιστικά αρώματα στις τελετές καθαρισμού τους. Οι ευαίσθητες μυρωδιές του Koh (ιαπωνικό θυμίαμα υψηλής ποιότητας) έγιναν πηγή ψυχαγωγίας και για τους ευγενείς.  Κατά την διάρκεια του shogunate του Ashikega του 14ου αιώνα, ένας πολεμιστής Σαμουράι μπορούσε να αρωματίσει το κράνος και την πανοπλία του με λιβάνι, για να επιτύχει να κάνει την αύρα του αήττητη (καθώς και ως ψευδο-χειρονομία σε αυτούς που μπορεί να τον αποκεφάλιζαν στην μάχη). Αργότερα, τον 15ο και τον 16ο αιώνα, το θυμίαμα έγινε δημοφιλές στις ανώτερες και μεσαίες τάξεις της Ιαπωνίας που ίδρυσαν το Kōdō , την τέχνη χρήσης του θυμιάματος με τελετουργικό τρόπο. Η ψυχαγωγική και τελετουργική χρήση του θυμιάματος παραμένει και σήμερα σε όλη την Ασία και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου.

Το θυμίαμα με βάση την ρητίνη, όπως το λιβάνι, είναι γνωστό ότι έχει χρησιμοποιηθεί σε τμήματα της σημερινής Ευρώπης ήδη από το 601 π.κ.ε.

Έχουν χρησιμοποιηθεί διάφορα υλικά για την παρασκευή θυμιάματος. Ιστορικά υπήρξε προτίμηση για χρήση τοπικά διαθέσιμων συστατικών. Για παράδειγμα, το φασκόμηλο και ο κέδρος χρησιμοποιήθηκαν από τους αυτόχθονες λαούς της Βόρειας Αμερικής. Η εμπορία υλικών θυμιάματος περιλάμβανε ένα σημαντικό κομμάτι του εμπορίου κατά μήκος του δρόμου του μεταξιού και άλλων εμπορικών οδών, με πιο σημαντική αυτή που ονομάζεται κυρίως «η διαδρομή θυμιαμάτων», η οποία είδε τα μπαχαρικά και το θυμίαμα να μετακινούνται από την Αραβία στην Μεσόγειο. Οι τοπικές γνώσεις είχαν εξαιρετική επιρροή στον τρόπο παρασκευής και στο στυλ των θυμιαμάτων, αλλά οι μέθοδοι επηρεάστηκαν επίσης από μεταναστεύσεις ξένων, όπως κληρικών και γιατρών.

Χρήση των θυμιαμάτων

Η καύση του θυμιάματος προκαλεί ισχυρές οσφρητικές αισθήσεις, καθώς οι ισχυρές μυρωδιές γεμίζουν ένα δωμάτιο. Η τελετουργία του θυμιάματος μπορεί να περιλαμβάνει την καύση του για την επίτευξη ειδικών σκοπών. Οι ντόπιοι Αμερικανοί συμμετείχαν σε τελετές καπνού και μουντζούρας και αυτές οι τελετουργίες έχουν ομοιότητες με το κάψιμο θυμιάματος. Μερικοί άνθρωποι καίνε θυμίαμα κατά την διάρκεια του διαλογισμού, για να βοηθηθούν στην επίτευξη ενός επιπέδου ηρεμίας και εστίασης. Οι Βουδιστές καίνε θυμίαμα με σκοπό τον καθαρισμό μιας περιοχής. Κατά την διάρκεια των βουδιστικών τελετών, οι άνθρωποι καίνε δέσμες θυμιάματος, ενώ υποκλίνονται σε πλάκες ή αγάλματα στον ναό. Οι Βουδιστές καίνε επίσης μπαστούνια θυμιάματος κοντά σε πλάκες και αγάλματα. Το θυμίαμα μπορεί ακόμη να βοηθήσει στην αύξηση, ή την ρύθμιση της ενέργειας σε μια περιοχή. Τέλος, κάποιοι άνθρωποι χρησιμοποιούν θυμίαμα για να προσελκύσουν υπερφυσικές οντότητες, ή να τις απομακρύνουν από μια περιοχή. Η ιστορία του λιβανιού έχει στενή σχέση με την πνευματικότητα και την χρησιμοποίηση θυμιάματος στην εκκλησία. Οι καθολικοί χρησιμοποιούν θυμίαμα ως είδος προσφοράς στον Θεό και ως έκφραση αφοσίωσης. Η καθολική εκκλησία πιστεύει στην δύναμη του θυμιάματος να αυξήσει την αφοσίωση των προσκυνητών.

-Πρακτικοί λόγοι: Τα αρώματα θυμιάματος μπορούν να έχουν τόσο μεγάλη δύναμη, ώστε να αποκρύπτουν άλλες λιγότερο επιθυμητές οσμές. Αυτή η χρησιμότητα οδήγησε στην χρήση του θυμιάματος στις ταφικές τελετές, επειδή το θυμίαμα θα μπορούσε να πνίξει το άρωμα της φθοράς. Ένα παράδειγμα, καθώς και της θρησκευτικής του χρήσης, είναι ο γίγαντας Botafumeiro thurible που ταλαντεύεται από το ταβάνι του καθεδρικού ναού του Santiago de Compostela. Πέρα από θρησκευτικούς και τελετουργικούς λόγους, το θυμίαμα χρησιμοποιείται εν μέρει, για να καλύψει την μυρωδιά των πολλών κουρασμένων άπλυτων προσκυνητών, που συσσωρεύονται στον καθεδρικό ναό του Santiago de Compostela.

Το θυμίαμα από υλικά όπως η κιτρονέλλα μπορεί να αποκρούσει τα κουνούπια και άλλα ερεθιστικά, έντομα. Αυτή η χρήση έχει αναπτυχθεί σε συνεργασία με τις θρησκευτικές χρήσεις από τους Βουδιστές του Ζεν, οποίοι ισχυρίζονται ότι το θυμίαμα που αποτελεί μέρος της διαλογιστικής τους πρακτικής, έχει επιλεγεί για να εμποδίζει τα ενοχλητικά έντομα να αποσπούν την προσοχή του ασκούμενου. Επί του παρόντος, στην Ασία υπάρχει ευρέως διαθέσιμο αποτελεσματικότατο θυμίαμα με βάση το πυρεθροειδές (πύρεθρον είναι η ονομασία του φυσικού εντομοκτόνου, το οποίο φτιάχνεται από τις αποξηραμένες ανθοκεφαλές του Χρυσάνθεμου του σταχτόφυλλου και του Χρυσάνθεμου του κόκκινου).

Το θυμίαμα χρησιμοποιείται επίσης συχνά από άτομα που καπνίζουν σε εσωτερικούς χώρους και δεν θέλουν να παραμείνει η μυρωδιά του καπνού.

-Αισθητικοί λόγοι: Πολλοί άνθρωποι καίνε θυμίαμα για να απολαύσουν την μυρωδιά του, χωρίς να αποδίδουν άλλη ιδιαίτερη σημασία σε αυτό. Ένα παράδειγμα είναι το Kōdō στην Ιαπωνία, όπου χρησιμοποιούνται ακατέργαστα υλικά (συχνά δαπανηρά)  θυμιάματος, όπως το agarwood.

-Θεραπευτική Χρήση του θυμιάματος: Το θυμίαμα και το άρωμα έχουν επίσης σχέση με την θεραπεία. Τα μίγματα θυμιάματος μπορούν να έχουν θετικό αντίκτυπο για τους ανθρώπους που πάσχουν από κατάθλιψη, αυτοκτονικές τάσεις και άγχος. Οι μυρωδιές του τριαντάφυλλου μπορούν να έχουν ισχυρό ηρεμιστικό αποτέλεσμα, φέρνοντας ειρήνη και χαλάρωση σε εκείνους που το αναπνέουν. Το Λιβάνι έχει μυρωδιά εσπεριδοειδών. Το θυμίαμα σανταλόξυλου έχει ιερές ιδιότητες και μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της αϋπνίας και της κατάθλιψης. Το θυμίαμα ευκαλύπτου έχει ιδιότητες που μπορούν να βοηθήσουν τις αναπνευστικές παθήσεις. Ο αρωματικός καπνός καθαρίζει ένα δωμάτιο και την γύρω περιοχή από αρνητικές και ενοχλητικές δονήσεις.

-Θρησκευτικοί λόγοι: Η θρησκευτική χρήση του θυμιάματος επικρατεί σε πολλούς πολιτισμούς και μπορεί να έχει ρίζες στις πρακτικές και αισθητικές χρήσεις, δεδομένου ότι πολλές από αυτές τις θρησκείες δεν έχουν τίποτε άλλο κοινό μεταξύ τους. Ένα κοινό μοτίβο είναι το θυμίαμα ως μορφή προσφοράς θυσίας σε μια θεότητα. Αυτή η χρήση ήταν κοινή στην Ιουδαϊκή λατρεία  και παραμένει σε χρήση, για παράδειγμα, στις καθολικές, ορθόδοξες και αγγλικανικές εκκλησίες, ταοϊστικές και βουδιστικές κινέζικες, που προσφέρουν θυμίαμα στους προγόνους / θεούς κ.λπ.

-Αφροδισιακοί λόγοι: Το αφροδισιακό θυμίαμα έχει χρησιμοποιηθεί ως αφροδισιακό σε μερικούς πολιτισμούς. Τόσο η αρχαία ελληνική, όσο και η αρχαία αιγυπτιακή μυθολογία προτείνουν την χρήση θυμιάματος από θεές και νύμφες. Το θυμίαμα θεωρείται ότι αυξάνει τις σεξουαλικές επιθυμίες και την σεξουαλική έλξη.

-Μαγικοί λόγοι: Το θυμίαμα είναι ένα από τα πιο κοινά μαγικά εργαλεία. Έχει χρησιμοποιηθεί καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορίας της μαγείας, δεδομένου ότι είναι μια προσφορά ως σύμβολο του στοιχείου του αέρα και της φωτιάς μαζί, όταν τοποθετείται σε κάρβουνο.  Πολλοί επαγγελματίες χρησιμοποιούν θυμίαμα για σχεδόν κάθε μαγική πράξη, από απλές έως τις πιο περίτεχνες τελετουργίες. Ακριβώς όπως τα κεριά, οι κρύσταλλοι και τα χρώματα, έτσι και το θυμίαμα έχει τις δικές του συμβολικές χρήσεις. Η σωστή χρήση της ενέργειας κάθε βοτάνου και ρητίνης, για τον σωστό σκοπό είναι ένα από τα πράγματα που πρέπει να γνωρίζει καλά, όποιος θέλει να ασχοληθεί με την μαγική τους διάσταση. Το θυμίαμα δεν είναι ότι είναι ένα πολύ ισχυρό ή ευπροσάρμοστο εργαλείο, αλλά είναι αρκετά χρήσιμο. Χρησιμοποιεί την αίσθηση της όσφρησης μας, για να βοηθήσει να ευθυγραμμιστεί τόσο ο ασκούμενος, όσο και η περιοχή στην οποία καίγεται, με μια επιθυμητή διάθεση και ενέργεια.

-Ως Χρονομετρητής: Η τακτική καύση του θυμιάματος άμεσης καύσης έχει χρησιμοποιηθεί για χρονολογική μέτρηση σε «ρολόγια θυμιάματος». Αυτές οι συσκευές μπορεί να περιέχουν ένα απλό ίχνος θυμιάματος, που έχει χρονομετρηθεί για να καεί σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, ή και να κοσμούν όργανα με καμπάνες ή γκονγκ, σχεδιασμένα να εμπλέκουν πολλαπλές αισθήσεις, όπως η ακοή, η όραση και η όσφρηση. Τα θυμιάματα χρησιμοποιούνται για να χρονομετρούν κοινωνικές, ιατρικές και θρησκευτικές πρακτικές σε μέρη της ανατολικής Ασίας. Χρησιμοποιούνται κυρίως στον Βουδισμό ως χρονομετρητής της διάρκειας της προσευχής και της διαμεσολάβησης προς το θείο. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι καύσης θυμιάματος, με διαφορετικούς ρυθμούς. Ως εκ τούτου, τα διαφορετικά θυμιάματα χρησιμοποιούνται για διαφορετικές πρακτικές. Η διάρκεια της καύσης κυμαίνεται από λίγα λεπτά, έως μήνες.

-Καθαριστικά των Θεραπευτικών πετρών: Το θυμίαμα μπορεί να καθαρίσει και να αποκαταστήσει την ενέργεια στις θεραπευτικές πέτρες. Η χρησιμοποιούμενη τεχνική ονομάζεται «μουτζούρωμα» και γίνεται με το να κρατάει κανείς μια πέτρα θεραπείας πάνω από τον καπνό, που παράγει το καιόμενο θυμίαμα για 20 έως 30 δευτερόλεπτα. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτή η διαδικασία δεν αποκαθιστά μόνο την ενέργεια, αλλά εξαλείφει την αρνητική ενέργεια.

 width=

Ορισμένες κοινές χρήσεις του θυμιάματος

-Στην λατρεία το τελετουργικό θυμίαμα συχνά καίγεται για να βοηθήσει στην αύξηση της ενέργειας, να μεταβάλλει την ενέργεια της περιοχής και / ή να βοηθήσει τον ασκούμενο να επιτύχει την έκσταση.

-Στον διαλογισμό θυμίαμα καίγεται για να βοηθήσει τον διαλογιζόμενο να επιτύχει καταστάσεις απόσπασης, εστίασης και ηρεμίας.

-Θυμίαμα χρησιμοποιείται συχνά ως βοήθημα για την επίτευξη αστρικής προβολής και ευδιάκριτων ονείρων.

-Σε καθαρισμούς και εξορκισμούς το θυμίαμα καίγεται για να καθαρίσει ή να αγιάσει μια περιοχή. Παράλληλα, θυμίαμα μπορεί να καεί για να προσελκύσει ορισμένους τύπους οντοτήτων σε μια περιοχή και αντίθετα, μπορεί να καεί για να αποκρούσει ορισμένους τύπους οντοτήτων από μια περιοχή.

-Όταν προσφέρεται σε μια θεότητα, το θυμίαμα που συνδέεται με την θεότητα συχνά καίγεται τόσο ως προσφορά και επίδειξη σεβασμού προς αυτήν, όσο και για να βοηθήσει τον ασκούμενο να κάνει μια σύνδεση μαζί της.

-Επειδή το θυμίαμα καίγεται, συνδέεται με το στοιχείο της φωτιάς και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ξόρκι.

Το θυμίαμα ανά τον κόσμο

Τα θυλάκια θυμιάματος μπορεί να ονομάζονται μπαστούνια joss, ειδικά σε μέρη της Ανατολικής Ασίας, της Νότιας Ασίας και της Νοτιοανατολικής Ασίας. Μεταξύ των εθνοτικών κινεζικών και κινεζικά επηρεαζόμενων κοινοτήτων αυτά παραδοσιακά καίγονται στους ναούς, μπροστά από το κατώφλι ενός σπιτιού ή μιας επιχείρησης, μπροστά από μια εικόνα θεότητας ή τοπικού πνεύματος, ή σε ιερά, μεγάλα και μικρά, που βρίσκονται κυρίως στην είσοδο σε κάθε χωριό. Εδώ ο θεός της γης εξευμενίζεται με την ελπίδα να φέρει πλούτο και υγεία στο χωριό. Μπορούν επίσης να καούν μπροστά σε μια πόρτα ή σε ένα ανοιχτό παράθυρο ως προσφορά στον ουρανό, ή στα πνεύματα . Η λέξη «joss» προέρχεται από το λατινικό deus (θεός) μέσω των πορτογαλικών deos, μέσω των javanese dejos , μέσω της κινεζικής pidgin.

-Θυμίαμα στην Αραβία: Στις περισσότερες αραβικές χώρες, το θυμίαμα καίγεται με την μορφή αρωμάτων ή σκονών, που ονομάζονται bakhoor. Το θυμίαμα χρησιμοποιείται σε ειδικές περιπτώσεις, όπως σε γάμους, ή τις Παρασκευές, ή γενικά για να αρωματιστεί το σπίτι. Το bakhoor συνήθως καίγεται σε ένα mabkhara, έναν παραδοσιακό καυστήρα θυμιάματος (θυμιατήρι) παρόμοιο με το Σομαλικό Dabqaad. Είναι συνηθισμένο σε πολλές αραβικές χώρες να περάσουν bakhoor ανάμεσα στους φιλοξενούμενους στο mailis («εκκλησία»). Αυτό γίνεται ως μια χειρονομία φιλοξενίας. Τα πιο γνωστά Αραβικά αρωματικά είναι:

– Oud είναι ο γενικός όρος που δίνεται στο αρωματικό έλαιο που εξάγεται, χρησιμοποιώντας μια ποικιλία τεχνικών, από το ξύλο του δέντρου Agarwood.

-Bakhoor είναι ο γενικός όρος που χρησιμοποιείται για να αναφερθεί κυρίως σε τσιπς ξύλου, εμποτισμένο με αρωματικά έλαια, που μπορούν να καούν για να απελευθερώσουν το μεθυστικό τους άρωμα. Το Bakhoor μπορεί επίσης να κατασκευαστεί από άλλα φυσικά συστατικά όπως σανταλόξυλο, ρητίνη, αμμωνία ή αιθέρια έλαια για να αναφέρουμε μερικά. Τα κομμάτια αυτών των φυσικών συστατικών στην συνέχεια εμποτίζονται με διάφορα αρωματικά ή / και αιθέρια έλαια. Όταν ζεσταίνεται, το μπουχούρ βγάζει έναν αρωματικό καπνό που χρησιμοποιείται για να αρωματίσει το σπίτι ή τα ρούχα. Σε ορισμένα μέρη του Αραβικού Κόλπου, όπως και στην Υεμένη, έχουν μεμονωμένους κατασκευαστές bakhoor που χρησιμοποιούν τις δικές τους μυστικές συνταγές και κυρίως φυσικά συστατικά. Οι κατασκευαστές bakhoor κληρονομούν την τέχνη της κατασκευής bakhoor από τους προγόνους τους. Όλοι έχουν ένα μυστικό συστατικό που δίνει στο παραγόμενο bakhoor τους ένα ξεχωριστό άρωμα. Η μυστική συνταγή κρατείται μυστική από γενιά σε γενιά.

Σε αντίθεση με το Oud, το οποίο μπορεί να φορεθεί απευθείας στο δέρμα ή να χρησιμοποιηθεί για τον αρωματισμό ενδυμάτων, το Bakhoor πρέπει να καεί. Καίγεται παραδοσιακά με ξυλάνθρακα. Οι παραδοσιακοί καυστήρες θυμιάματος είναι γνωστοί ως Mubkhara ή Medhan , στην αραβική γλώσσα

Το Bakhoor μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων:

Για να αρωματίσετε το σπίτι,
Για αρώματα,
Για να καλωσορίζετε ειδικούς επισκέπτες,
Για γάμους και άλλες ειδικές περιπτώσεις,
Για να ενισχύσει την θετική ενέργεια,
Για να διαλύσετε τις μη ελκυστικές μυρωδιές που μπορεί να προέρχονται από το μαγείρεμα κ.λπ.,
Για να προσελκύσετε πελάτες σε ένα κατάστημα και να βελτιώσετε την εμπειρία αγοράς τους,
Χρησιμοποιείται σε παλαιά φάρμακα,
Για να ενισχύσετε την διάθεσή σας και να αυξήσετε την δημιουργικότητα, ή
Για να δημιουργήσετε μια ρομαντική ατμόσφαιρα στο υπνοδωμάτιο ενός ζευγαριού

-Θυμίαμα στην Κίνα: Για πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια, οι Κινέζοι χρησιμοποίησαν θυμίαμα σε θρησκευτικές τελετές, σε τελετές απονομής σεβασμού στους προγόνους, στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική και στην καθημερινή ζωή. Agarwood (chenxiang) και σανταλόξυλο (tanxiang) είναι τα δύο πιο σημαντικά συστατικά του κινέζικου θυμιάματος. Μαζί με την εισαγωγή του βουδισμού στην Κίνα ήρθαν τα μπαστούνια θυμιάματος και τα ρολόγια θυμιάματος. Η πρώτη γνωστή αναφορά είναι από τον ποιητή Yu Jianwu (487-551): «Με την καύση του θυμιάματος γνωρίζουμε την ώρα της νύχτας, με τα αποκομμένα κεριά επιβεβαιώνουμε την αντιστοιχία των ρολογιών». Η χρήση αυτών των συσκευών χρονομέτρησης με θυμίαμα εξαπλώθηκε από τα βουδιστικά μοναστήρια στην κοσμική κοινωνία της Κίνας.

Η καύση του θυμιατού είναι μια καθημερινή πρακτική στην παραδοσιακή κινεζική θρησκεία. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι ράβδων που χρησιμοποιούνται για διαφορετικούς σκοπούς, ή σε διαφορετικές εορταστικές ημέρες.  Τα ραβδιά είναι ως επί το πλείστον χρωματισμένα κίτρινα, κόκκινα ή σπανιότερα μαύρα. Πολλά από αυτά είναι μακριά και λεπτά. Τα παχιά μπαστούνια χρησιμοποιούνται για ειδικές τελετές, όπως οι κηδείες. Σπιράλ θυμιάματος με εξαιρετικά μακρύ χρόνο καψίματος, συχνά κρέμεται από τις οροφές των ναών. Σε μερικά κράτη, όπως η Ταϊβάν, η Σιγκαπούρη ή η Μαλαισία, όπου γιορτάζουν το φεστιβάλ φαντασμάτων, χρησιμοποιούνται μερικές φορές μεγάλα μπαστούνια θυμιαμάτων με  θυελλώδεις δράκους. Αυτά παράγουν τόσο πολύ καπνό και θερμότητα που καίγονται μόνο έξω.

Τα κινέζικα θυλάκια θυμιάματος για χρήση στην λαϊκή θρησκεία είναι γενικά άοσμα, ή χρησιμοποιούν μόνο ένα ελάχιστο ίχνος γιασεμιού ή τριαντάφυλλου, αφού είναι ο καπνός και όχι το άρωμα, το οποίο είναι σημαντικό για την μεταφορά των προσευχών των πιστών στον ουρανό. Συντίθενται από την σκόνη του αποξηραμένου φλοιού ενός μη αρωματικού είδους κανέλας, που προέρχεται από την Καμπότζη, το Cinnamomum cambodianum. Φθηνά πακέτα των 300 βρίσκονται συχνά προς πώληση στα κινεζικά σούπερ μάρκετ. Αν και δεν περιέχουν σανταλόξυλο, συχνά περιλα

Υποβολή απάντησης