Οι πιο σημαντικές μελέτες για την κάνναβη όλων των εποχών

Οι πιο σημαντικές μελέτες για την κάνναβη όλων των εποχών

Οι πιο σημαντικές μελέτες για την κάνναβη όλων των εποχών
(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: Leafly, “The Most Impactful Cannabis Studies of All Time” https://www.leafly.com/…/most-impactful-marijuana-research-… , David Bienenstock, November 5, 2018)

Η ακόλουθη σύνοψη των μελετών ορόσημα σχετικά με την κάνναβη επικεντρώνεται αποκλειστικά στην έρευνα υψηλού επιπέδου που είτε προωθούσε θεμελιωδώς την κατανόηση των θεραπευτικών ιδιοτήτων του φυτού είτε διόρθωσε λεπτομερώς κάποια ολέθρια επίσημη παραπληροφόρηση, όπως πχ. το ότι “το κάπνισμα κάνναβης προκαλεί καρκίνο του πνεύμονα”.

Αλλά αυτό είναι μόνο η μισή ιστορία, όταν πρόκειται για τη διασταύρωση της επιστήμης με την κάνναβη. Έτσι πριν φτάσουμε στα καλά πράγματα, ας ξεκινήσουμε με τα δυστυχώς τυπικά παραδείγματα των ψεύτικων “αποδείξεων” που χρησιμοποιήθηκαν σταθερά τα τελευταία εκατό χρόνια για να υποστηρίξουν τον πόλεμο της κυβέρνησης κατά της κάνναβης.

Η ιστορία μας ξεκινά το 1974, όταν ο Dr. Robert Galbraith Heath δημοσίευσε έρευνα που διεξήχθη στο Tulane University, όπου προέδρευε στο Department of Psychiatry and Neurology. Σήμερα, ο εκλιπών Dr. Heath είναι μια αμφιλεγόμενη φιγούρα[1] στον κόσμο της νευροεπιστήμης, εξαιτίας κυρίως των πρωτοποριακών προσπαθειών του να μελετήσει τη βαθιά εγκεφαλική διέγερση (Deep Brain Stimulation, DBS) ως “θεραπεία μετατροπής” για τους ομοφυλόφιλους και για την πρόθυμη συμμετοχή του σε παράνομα, καθοδηγούμενα από την CIA, πειράματα σε ανθρώπους ενός φαρμάκου “πλύσης εγκεφάλου” που ονομάζεται βολβοκαπίνη (bulbocapnine)[2]. Αλλά εκείνη την εποχή, τα διαπιστευτήρια του παρέμεναν άψογα.
[1] O’Neal CM, Baker CM, Glenn CA, Conner AK, Sughrue ME “Dr. Robert G. Heath: a controversial figure in the history of deep brain stimulation” (Ο Δρ. Robert G. Heath: μια αμφιλεγόμενη φιγούρα στην ιστορία της βαθιάς εγκεφαλικής διέγερσης) Neurosurg Focus. 2017 Sep;43(3):E12.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28859564
Περίληψη
“Η ιστορία της ψυχοχειρουργικής είναι γεμάτη με ιστορίες ερευνητών που πιέζουν τα όρια της επιστήμης και της ηθικής. Αυτές οι ιστορίες συχνά δημιουργούν ένα σκοτεινό ιστορικό πλαίσιο για ορισμένες από τις σημαντικότερες ιατρικές και χειρουργικές εξελίξεις. Ο Δρ. Robert G. Heath, νευρολόγος, ψυχίατρος και ψυχαναλυτής, κατέχει μια θέση στην συζήτηση σε αυτό το πλαίσιο και τον θυμόμαστε ιδιαίτερα για την έρευνά του για τη σχιζοφρένεια. Ο Δρ. Heath ήταν ένας από τους πρώτους γιατρούς που εμφύτευαν ηλεκτρόδια σε βαθιές φλοιώδεις δομές ως ψυχοχειρουργική επέμβαση. Χρησιμοποίησε ηλεκτρική διέγερση σε μια προσπάθεια να θεραπεύσει ασθενείς με σχιζοφρένεια και ως μέθοδο θεραπείας μετατροπής σε έναν ομοφυλόφιλο άνδρα. Η έρευνα αυτή ήταν εξαιρετικά αμφιλεγόμενη, ακόμη και πριν από την εφαρμογή των ισχυόντων προτύπων δεοντολογίας για την κλινική έρευνα και συχνά μένει αφανής μέσα στην ιστορική αφήγηση της βαθιάς εγκεφαλικής διέγερσης (DBS). Ενώ είναι απαραίτητη η διάκριση μεταξύ της σύγχρονης πρακτικής της DBS και της αμφισβητούμενης προέλευσής της, είναι σημαντικό να εξεταστεί το έργο του Δρ. Heath, καθώς επιτρέπει τον προβληματισμό σχετικά με τις τρέχουσες νευροχειρουργικές πρακτικές και αμφισβητεί τις ηθικές συνέπειες αυτών των προόδων”.
[2] “Bulbocapnine” (Βολβοκαπίνη) https://en.wikipedia.org/wiki/Bulbocapnine

Έτσι, όταν ο Heath παρήγαγε τα ευρήματα που υποτίθεται ότι έδειχναν ότι “το δραστικό συστατικό στη κάνναβης [THC] βλάπτει τα κυκλώματα του εγκεφάλου”, ο Τύπος έκανε επικριτικές επικεφαλίδες σε πρωτοσέλιδα προβάλλοντας το “Pot Causes Brain Damage”[3] (η κάνναβη προκαλεί εγκεφαλική βλάβη) χωρίς ίχνος σκεπτικισμού. Ενώ οι πολιτικοί που ήταν εναντίον της κάνναβης, όπως ο τότε κυβερνήτης της Καλιφόρνιας, Ronald Reagan υιοθέτησαν αμέσως τη μελέτη ως μια απόδειξη για το ότι η κάνναβη ήταν πολύ επικίνδυνη για να σκεφτούμε καν την όποια νομιμοποίηση της.
[3] “Pot Is Safe, Right: Wrong, Says a Doctor: It Can Cause Brain Damage” (Η κάνναβη είναι ασφαλής, σωστά; Λάθος, λέει ένας γιατρός: Μπορεί να προκαλέσει βλάβη στον εγκέφαλο) https://people.com/…/pot-is-safe-right-wrong-says-a-doctor…/

Όπως πολλές μελέτες εκείνης της εποχής που χρηματοδοτήθηκαν από ομοσπονδιακά κονδύλια, η έρευνα του Heath ήταν βαθιά λανθασμένη. Στο βιβλίο “Smoke Signals: A Social History of Marijuana”, ο συγγραφέας του Martin Lee, αποκαλεί την υπερβολικά μικρή μελέτη σε πιθήκους rhesus, ως “μια περίπτωση κειμένου επιστημονικής απάτης”.
[4] “Smoke Signals: A Social History of Marijuana” (Σήματα καπνού: Μια κοινωνική ιστορία της κάνναβης) https://www.projectcbd.org/resources/smoke-signals-book

“Πακτωμένοι με αεροστεγείς μάσκες αερίων, οι πίθηκοι του Heath αναγκάστηκαν να εισπνεύσουν το ισοδύναμο 63 τσιγάρων κάνναβης υψηλής περιεκτικότητας σε πέντε λεπτά. Βέβαια, τα πρωτεύοντα υπέστησαν εγκεφαλική βλάβη από την ασφυξία και την δηλητηρίαση από το μονοξείδιο του άνθρακα, αλλά ο Heath απέδωσε τα αποτελέσματα στην τοξικότητα της κάνναβης”.

Τα ευρήματα του Heath δεν επαναλήφθηκαν ποτέ και αρκετές εξέχουσες μελέτες παρακολούθησης[5], συμπεριλαμβανομένης και μιας από το National Center for Toxicology Research, απέρριψαν άμεσα τα συμπεράσματά του.
[5] Ali SF, Newport GD, Scallet AC, Paule MG, Bailey JR, Slikker W Jr “Chronic marijuana smoke exposure in the rhesus monkey. IV: Neurochemical effects and comparison to acute and chronic exposure to delta-9-tetrahydrocannabinol (THC) in rats” (Χρόνια έκθεση σε καπνό κάνναβη στον πίθηκο Rhesus. IV: Νευροχημικές επιδράσεις και σύγκριση με οξεία και χρόνια έκθεση σε δέλτα-9-τετραϋδροκανναβινόλη (THC) σε αρουραίους) Pharmacol Biochem Behav. 1991 Nov;40(3):677-82.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1666927
Περίληψη
“Η THC είναι το κύριο ψυχοδραστικό συστατικό της κάνναβης και είναι γνωστό ότι παράγει ψυχοφαρμακολογικά αποτελέσματα στους ανθρώπους. Αυτές οι μελέτες σχεδιάστηκαν για να προσδιορίσουν αν η οξεία ή χρόνια έκθεση σε καπνό κάνναβης ή THC, παράγει in vitro ή in vivo νευροχημικές αλλοιώσεις σε εγκέφαλο αρουραίου ή πιθήκου. Για τη in vitro μελέτη, προστέθηκε THC (1-100nΜ) σε μεμβράνες που παρασκευάστηκαν από διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου αρουραίου και η σύνδεση υποδοχέα μουσκαρινικού χολινεργικού (Mch) μετρήθηκε. Για την οξεία in vivo μελέτη, οι αρουραίοι εγχύθηκαν IP με όχημα, 1, 3, 10 ή 30mg THC/kg και θυσιάστηκαν 2 ώρες αργότερα. Για τη χρόνια μελέτη, οι αρουραίοι έλαβαν τροφή με όχημα ή 10 ή 20mg THC/kg ημερησίως, 5 ημέρες/εβδομάδα για 90 ημέρες και θανατώθηκαν είτε 24 ώρες είτε 2 μήνες αργότερα. Οι πίθηκοι rhesus εκτέθηκαν στον καπνό ενός μόνο τσιγάρου 2,6% THC μία φορά την ημέρα, 2 ή 7 ημέρες την εβδομάδα για 1 χρόνο. Περίπου 7 μήνες μετά την τελευταία έκθεση, τα ζώα θυσιάστηκαν με υπερδοσολογία με πεντοβαρβιτάλη για νευροχημικές αναλύσεις. Η in vitro έκθεση σε THC παρήγαγε εξαρτώμενη από τη δόση αναστολή της πρόσδεσης του υποδοχέα MCh σε αρκετές περιοχές του εγκεφάλου. Αυτή η αναστολή της δέσμευσης υποδοχέα MCh, ωστόσο, παρατηρήθηκε επίσης με δύο άλλα μη ψυχοδραστικά παράγωγα κάνναβης, κανναβιδιόλης και κανναβινόλης. Στην μελέτη in vivo αρουραίου, δεν βρήκαμε σημαντικές μεταβολές στην δέσμευση MCh ή σε άλλη δέσμευση υποδοχέα νευροδιαβιβαστών στον ιππόκαμπο, τον μετωπιαίο φλοιό ή τον caudate nucleus μετά από οξεία ή χρόνια έκθεση σε THC. Στον εγκέφαλο των μαϊμούδων δεν βρήκαμε μεταβολές στη συγκέντρωση των νευροδιαβιβαστών στον caudate nucleus, στον μετωπιαίο φλοιό, στον υποθάλαμο ή στο στέλεχος του εγκεφάλου”.

Στη συνέχεια, το 2003, στο US Department of Health and Human Services χορηγήθηκε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας[6] για “τα κανναβινοειδή ως νευροπροστατευτικά”, με βάση στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι ενώσεις που βρίσκονται στο φυτό της κάνναβης όχι μόνο δεν προκαλούν εγκεφαλική βλάβη, είναι πράγματι αποτελεσματικές στον “περιορισμό νευρολογικής βλάβης μετά από… εγκεφαλικό επεισόδιο και τραύμα ή στη θεραπεία νευροεκφυλιστικών ασθενειών, όπως η νόσος του Alzheimer, η νόσος του Parkinson και η άνοια στον HIV”.
[6] US6630507B1, United States, “Cannabinoids as antioxidants and neuroprotectants” (Τα κανναβινοειδή ως αντιοξειδωτικά και νευροπροστατευτικά) https://patents.google.com/patent/US6630507B1/en
Περίληψη
“Τα κανναβινοειδή έχουν βρεθεί ότι έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ανεξάρτητα από τον ανταγωνισμό των υποδοχέων NMDA. Αυτή η νέα ιδιότητα που βρέθηκε καθιστά τα κανναβινοειδή χρήσιμα στη θεραπεία και την προφύλαξη από μεγάλη ποικιλία ασθενειών που συνδέονται με την οξείδωση, όπως ισχαιμικές, ηλικιακές, φλεγμονώδεις και αυτοάνοσες ασθένειες. Τα κανναβινοειδή ευρέθη ότι έχουν ιδιαίτερη εφαρμογή ως νευροπροστατευτικά, για παράδειγμα στον περιορισμό της νευρολογικής βλάβης μετά από ισχαιμικές προσβολές, όπως εγκεφαλικό επεισόδιο και τραύμα ή στην αγωγή νευροεκφυλιστικών νόσων, όπως η νόσος του Alzheimer, η νόσος του Parkinson και η άνοια στον HIV. Τα μη ψυχοδραστικά κανναβινοειδή, όπως η κανναβιδιόλη, είναι ιδιαίτερα πλεονεκτικά για χρήση επειδή αποφεύγουν τοξικότητα που συναντάται με ψυχοδραστικά κανναβινοειδή σε υψηλές δόσεις χρήσιμες στη μέθοδο της παρούσας εφεύρεσης. Μια ιδιαίτερη αποκαλυπτόμενη κατηγορία κανναβινοειδών χρήσιμων ως νευροπροστατευτικών αντιοξειδωτικών είναι ο τύπος (Ι) όπου η ομάδα R επιλέγεται ανεξάρτητα από την ομάδα που αποτελείται από Η, CH3 και COCH3”.

Μέχρι σήμερα, η κάνναβη παραμένει μια ουσία του Πίνακα Ι, μια κατηγοριοποίηση που “ακυρώνει” όχι μόνο τα ευρήματα της έρευνας για το απίστευτο φαρμακευτικό δυναμικό του φυτού, αλλά και ορισμένα από τα παλαιότερα ιατρικά κείμενα που υπάρχουν. Παραδείγματος χάριν, το “The Divine Farmer’s Herb Root Classic” (2727 π.Χ.), που θεωρείται ότι είναι η παλαιότερη φαρμακοποιία στον κόσμο, όπου κατατάσσει την κάνναβη στα “υπέρτατα ελιξίρια της αθανασίας” και την συνιστά ως την ανώτερη θεραπεία για “την δυσκοιλιότητα, τη γυναικεία αδυναμία, την ελονοσία και τους ρευματισμούς”.

Και όπως ξεκαθαρίζει ο κατάλογος μας με τις μελέτες ορόσημα σχετικά με την κάνναβη, αυτά είναι μόνο η αρχή.

Indian Hemp Drugs Commission / Ινδική Επιτροπή για την Κάνναβη και τις Ουσίες (1894)
Το 1893, η Ινδία βρισκόταν υπό βρετανική κυριαρχία και η αποικιακή κυβέρνηση ανησύχησε για την ποσότητα κάνναβης (δηλαδή τα “hemp drugs / φάρμακα κάνναβης”) που καταναλώνονται από τους ντόπιους. Έτσι, ομάδες Βρετανών και Ινδών επαγγελματιών του ιατρικού κλάδου απεστάλησαν σε όλη τη χώρα για να συλλέξουν πληροφορίες όχι μόνο για τις επιπτώσεις της κάνναβης στην υγεία, αλλά και για τις κοινωνικές και ηθικές επιπτώσεις.

Το αποτέλεσμα ήταν μια τεράστια ερευνητική μελέτη (πάνω από 3.000 σελίδες), με καταγεγραμμένες μαρτυρίες από σχεδόν 1.200 “γιατρούς, ψυχολόγους, γιόγκι, φακίριδες, διευθυντές ψυχιατρικών ασύλων, αγρότες που καλλιεργούν bhang, φοροεισπράκτορες, λαθρεμπόρους, στρατιωτικούς, διανομείς κάνναβης, καταστηματάρχες ganja palace και κληρικοί”. Σχεδόν όλα τα στοιχεία της έκθεσης για την εφτάτομη έκθεση ενισχύουν δύο βασικά συμπεράσματα: η μέτρια κατανάλωση κάνναβης είναι είτε σχετικά αβλαβής είτε ευεργετική και η απαγόρευση της κάνναβης θα είναι εξαιρετικά άδικη.

“Η απαγόρευση ή ακόμη και η σοβαρή παρεμπόδιση της χρήσης ενός τόσο πλουσιοπάροχου βοτάνου, όπως η κάνναβη, θα προκαλέσει εκτεταμένη ταλαιπωρία και ενόχληση”, κατέληξε η έκθεση[7]. Για τα επόμενα 50 χρόνια, αυτή η έρευνα θα είναι η πιο εμπεριστατωμένη και αυστηρά επιστημονική που θα είναι διαθέσιμη.
[7] “Report of The Indian Hemp Drugs Commission, 1894-95” (Έκθεση της Ινδικής Επιτροπής για την Κάνναβη και τις Ουσίες, 1894-95) https://digital.nls.uk/indiapapers/browse/archive/74908458

Η Έκθεση Laguardia / The Laguardia Report (1944)


Σε άμεση ανταπόκριση στις εκστρατείες παραπληροφόρησης με το “Reefer Madness” του Harry J. Anslinger (επικεφαλής του Federal Bureau of Narcotics), ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Fiorello La Guardia, ανέθεσε σε ένα blue ribbon panel από κορυφαίους γιατρούς, ψυχίατρους, ψυχολόγους, φαρμακολόγους, χημικούς και κοινωνιολόγους να διεξαγάγουν εμπεριστατωμένη έρευνα για την κάνναβη με βάση μια συνολική ανασκόπηση της διαθέσιμης επιστημονικής βιβλιογραφίας καθώς και με πρωτοβάθμια έρευνα.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν σε μια έκθεση γνωστή ως “The La Guardia Report”, μια μελέτη ορόσημο που κέρδισε την έγκριση της διάσημης New York Academy of Medicine, ενώ δήλωσε αναμφισβήτητα ότι η απαγόρευση της κάνναβης αποτυγχάνει θεμελειωδώς.
[8] “The La Guardia Committee Report” (Έκθεση της επιτροπής La Guardia)
Το πρόβλημα της Κάνναβης στην πόλη της Νέας Υόρκης, Δημαρχιακή Επιτροπή για την Κάνναβη, από την Ακαδημία Ιατρικής της Νέας Υόρκης, Πόλη της Νέας Υόρκης, 1944.
http://www.druglibrary.org/…/library/studies/lag/lagmenu.htm

“Η κάνναβη, όπως το αλκοόλ, δεν αλλάζει τη βασική προσωπικότητα”, κατέληξαν οι συντάκτες της έκθεσης. “Η κάνναβη δεν δημιουργεί από μόνη της αντικοινωνική συμπεριφορά. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η συνεχιζόμενη χρήση της κάνναβης αποτελεί βήμα προς τη χρήση των οπιούχων. Η παρατεταμένη χρήση της ουσίας δεν οδηγεί σε σωματική, ψυχική ή ηθική εκφύλιση ούτε παρατηρήσαμε μόνιμες επιβλαβείς επιδράσεις από τη συνεχιζόμενη χρήση του. Αντίθετα, η κάνναβη και τα παράγωγά της και τα συναφή συνθετικά έχουν δυνητικά πολύτιμες θεραπευτικές εφαρμογές που αξίζουν μελλοντική έρευνα”.

Η ανακάλυψη της THC (1964)
Όταν μια ομάδα ισραηλινών ερευνητών με επικεφαλής τον Dr. Raphael Mechoulam ανακάλυψε για πρώτη φορά την THC το 1964 και την αναγνώρισε ως την κύρια ψυχοδραστική ένωση που βρέθηκε στο φυτό κάνναβης, αυτό δεν ήταν μόνο μια σημαντική ανακάλυψη στη συλλογική μας κατανόηση της κάνναβης, οδήγησε επίσης σε μια σειρά ανακαλύψεων πάνω στην κατανόηση του πώς λειτουργεί το ανθρώπινο σώμα.

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980, αυτό θα περιλάμβανε την ανακάλυψη ενός εντελώς καινούργιου συστήματος στον οργανισμό, το ενδοκανναβινοειδές σύστημα, το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως το “βασικό μας λειτουργικό σύστημα”, ένα είδος κεντρικής μονάδας επεξεργασίας που ρυθμίζει και αλλάζει τη λειτουργία πολλών άλλων σημαντικών συστημάτων και τα διατηρεί σε ισορροπία.

Η πλήρης εξήγηση του Leafly[9] σχετικά με το ενδοκανναβινοειδές σύστημα κατανοεί ακριβώς το πώς λειτουργεί και γιατί η ανακάλυψή του ήταν πρωτοποριακή όχι μόνο για τη φαρμακευτική χρήση της κάνναβης, αλλά και για την ιατρική γενικά.
[9] “What Is the Endocannabinoid System and What Is Its Role?” (Τι είναι το ενδοκανναβινοειδές σύστημα και ποιος είναι ο ρόλος του;) https://www.leafly.com/…/science-tech/what-is-the-endocanna…

Η έκθεση της Επιτροπής Shafer (The Shafer Commission Report) (1972)
Μετά από την μελέτη της κάνναβης για περισσότερα από δύο χρόνια, μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που επέλεξε ο πρόεδρος Richard M. Nixon επέστρεψε με μια δέσμη συστάσεων[10] οι οποίες ξεκινούσαν με την άμεση κατάργηση όλων των ποινικών κυρώσεων για την κάνναβη, συμπεριλαμβανομένων των “απλών διανομών μικρών ποσοτήτων”, καθώς “ούτε ο χρήστης κάνναβης ούτε η ίδια η ουσία μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια”.
[10] “35 Years of Prohibition” (35 χρόνια απαγόρευσης) https://norml.org/…/celebrating-35-years-of-failed-pot-poli…

“Το ποινικό δίκαιο είναι πολύ σκληρό εργαλείο για την εφαρμογή του στην προσωπική κατοχή, ακόμη και στην προσπάθεια αποθάρρυνσης της χρήσης… Αυτό επιφέρει μια συντριπτική επιβολή τιμωρίας για συμπεριφορά που πιστεύουμε ότι δεν είναι κατάλληλη. Η πραγματική και δυνητική βλάβη της χρήσης της ουσίας δεν είναι αρκετά μεγάλη για να δικαιολογήσει την εισβολή του ποινικού δικαίου στην ιδιωτική συμπεριφορά, ένα βήμα το οποίο η κοινωνία μας κάνει μόνο με τη μεγαλύτερη απροθυμία”.

Γνωστή συλλογικά ως η επιτροπή Shafer Commission, οι εξέχοντες ερευνητές που συνέταξαν την έκθεση γνώριζαν πάρα πολύ καλά ότι τα ευρήματά τους έρχονταν σε αντίθεση εμπρός στην επίσημη θέση της κυβέρνησης για τη νομιμοποίηση, αλλά είχαν την ελπίδα ότι η διεξοδική τους έρευνα θα πυροδότησε μια συζήτηση βασισμένη στα αποδεικτικά στοιχεία που θα οδηγούσαν με τη σειρά τους σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις.

Αντ’ αυτού, ο Νίξον επιτέθηκε στην επιτροπή και αγνόησε τις συστάσεις της, προτού καταχωνιάσει όλο το θέμα στο χρονοντούλαπο της λήθης. Τον επόμενο χρόνο, δημιούργησε τη υπηρεσία Drug Enforcement Administration (DEA) και διέταξε να διεξάγει έναν “πόλεμο” εναντίον της κάνναβης.

Η πρώτη μελέτη που δείχνει ότι η κάνναβη παρουσιάζει αντικαρκινικές ιδιότητες σχεδιάστηκε αρχικά για να αποδείξει τους κινδύνους του φυτού

Η κάνναβη συρρικνώνει τους όγκους (1974)
Η πρώτη μελέτη που δείχνει ότι η κάνναβη παρουσιάζει αντικαρκινικές ιδιότητες[11] σχεδιάστηκε αρχικά για να αποδείξει τους κινδύνους του φυτού, και συγκεκριμένα ότι βλάπτει το ανοσοποιητικό σύστημα. Οι ερευνητές του Medical College of Virginia, που χρηματοδοτήθηκαν από τη NIDA με μια επιχορήγηση από την American Cancer Society, εμφύτευσαν όγκους σε ποντίκια, τα οποία στη συνέχεια “υποβλήθηκαν σε θεραπεία για 10 συνεχόμενες ημέρες με δέλτα-9-THC, αρχής γενομένης από την εμφύτευση του όγκου”. Προσπαθώντας να δείξουν ότι η THC κάνει τον καρκίνο να αναπτύσσεται πιο γρήγορα…
[11] Munson AE, Harris LS, Friedman MA, Dewey WL, Carchman RA “Antineoplastic activity of cannabinoids” (Αντινεοπλαστική δράση των κανναβινοειδών) J Natl Cancer Inst. 1975 Sep;55(3):597-602.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1159836
Περίληψη
“Η ανάπτυξη πνευμονικού αδενοκαρκινώματος Lewis καθυστέρησε με την από του στόματος χορήγηση δέλτα9-τετραϋδροκανναβινόλης (δέλτα9-THC), δέλτα8-τετραϋδροκανναβινόλης (δέλτα8-THC) και κανναβινόλης (CBN), αλλά όχι κανναβιδιόλης (CBD). Τα ζώα που υποβλήθηκαν σε αγωγή για 10 διαδοχικές ημέρες με δέλτα9-THC, που ξεκίνησαν την ημέρα μετά την εμφύτευση του όγκου, κατέδειξαν μία δοσοεξαρτώμενη δράση επιβραδυνόμενης ανάπτυξης όγκου. Οι ποντικοί που υποβλήθηκαν σε αγωγή για 20 διαδοχικές ημέρες με δέλτα8-THC και CBN είχαν μειωμένο μέγεθος πρωτεύοντος όγκου. Η CBD δεν έδειξε ανασταλτική επίδραση στην ανάπτυξη του όγκου στις 14, 21 ή 28 ημέρες. Οι δέλτα9-THC, δέλτα8-THC και CBN αύξησαν τον μέσο χρόνο επιβίωσης (36% στα 100mg/kg, 25% στα 200mg/kg και 27% στα 50mg/kg, αντίστοιχα). Η δέλτα9-THC που χορηγήθηκε από το στόμα καθημερινά μέχρι το θάνατο σε δόσεις των 50, 100 ή 200mg/kg δεν αύξησε τη διάρκεια ζωής των ποντικών (C57BL/6 φορές DBA/2)F1 (BDF1) που φιλοξενούν τη λευχαιμία ποντικού L1210. Ωστόσο, η δέλτα9-THC που χορηγείται καθημερινά για 10 ημέρες αναστέλλει σημαντικά τη σπληνομεγαλία προκαλούμενη από ιό της λευχαιμίας Friend κατά 71% στα 200mg/kg σε σύγκριση με 90,2% για την ακτινομυκίνη D. Πειράματα με μυελό των οστών και απομονωμένα πνευμονικά κύτταρα Lewis που επωάζονται in vitro με δέλτα9-THC και δέλτα8-THC εμφάνισαν μια δόση-εξαρτώμενη (10(-4)-10(-7)) αναστολή (80-20%, αντίστοιχα) τριτιωμένης θυμιδίνης και πρόσληψη 14C-ουριδίνης σε αυτά τα κύτταρα. Η CBD ήταν ενεργή μόνο σε υψηλές συγκεντρώσεις (10(-4))”.

Αντ’ αυτού, όταν η έρευνα δημοσιεύθηκε στο The Journal of the National Cancer Institute, έδειξε ότι “τα ποντίκια που υπέστησαν αγωγή για 20 συνεχείς ημέρες με THC και CBN[12] είχαν μειωμένο μέγεθος πρωτεύοντος όγκου”.
[12] “What Is CBN and What Are the Benefits of This Cannabinoid?” (Τι είναι το CBN και ποια είναι τα οφέλη αυτού του κανναβινοειδούς;) https://www.leafly.com/…/what-is-cbn-and-what-are-the-benef…

Υπέροχα νέα, σωστά;

Οι συγγραφείς της μελέτης ήταν σίγουρα έτοιμοι να διερευνήσουν περαιτέρω αυτή τη συναρπαστική εξέλιξη, αλλά, αντιθέτως, η NIDA διέκοψε όλη τη χρηματοδότησή τους και κατέβαλε κάθε προσπάθεια για να καταστείλει την έρευνά τους. Ως συνέπεια να δημοσιευθεί μόνο ένα άρθρο σε εφημερίδα, στις 18 Αυγούστου 1974 στο τοπικό τμήμα της Washington Post, που κάλυψε αυτή την ανακάλυψη.

Θα χρειαστούν περίπου τρεις δεκαετίες πριν ο Dr. Manuel Guzman, καθηγητής βιοχημείας στο University of Madrid, κατάφερε να επαναλάβει[13] τα αρχικά πειράματα του 1974, με παρόμοια αποτελέσματα. Στο τεύχος του Μαρτίου του 2000 του περιοδικού Nature Medicine, ο Guzman ανέφερε ότι τα κανναβινοειδή (όπως η THC) όχι μόνο συρρικνώνουν τους καρκινικούς όγκους σε ποντίκια, αλλά το κάνουν χωρίς να καταστρέφουν τους περιβάλλοντες ιστούς.
[13] “Pot Shrinks Tumors: Government Knew in ‘74” (Η κάνναβη συρρικνώνει τους όγκους: Η κυβέρνηση γνώριζε από το ‘74) http://cannabisnews.com/news/5/thread5972.shtml

Η κάνναβη θεραπεύει τη ναυτία που προκαλείται από τη χημειοθεραπεία (1975)
Ο αναπληρωτής καθηγητής Dr. Lester Grinspoon της Harvard Medical School Associate, άρχισε να ερευνά την κάνναβη από τη δεκαετία του ‘60, σε μια προσπάθεια να πείσει τον καλύτερο φίλο του, τον φημισμένο αστρονόμο Carl Sagan[14], να σταματήσει το κάπνισμα της. Γρήγορα, όμως, ο Grinspoon συνειδητοποίησε ότι η υπόθεση κατά της κάνναβης βασιζόταν σε μια κυβερνητική προπαγάνδα, μια ενόραση που διερεύνησε σε βάθος σε ένα βιβλίο του που έγινε bestseller που ονομάζεται “Marihuana Reconsidered” (1971).
[14] “Why Scientist Carl Sagan Embraced Cannabis Throughout His Lifetime” (Γιατί ο επιστήμονας Carl Sagan αγκάλιασε την κάνναβη καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του) https://www.leafly.com/news/lifestyle/carl-sagan-cannabis

Από τότε, ο καλός γιατρός ήταν η κορυφαία φωνή για την ιατρική χρήση της κάνναβης. Επίσης, παρακολούθησε την θεραπευτική δύναμη του φυτού από πρώτο χέρι όταν ο γιος του Danny είχε διαγνωσθεί με λευχαιμία στην ηλικία των 15 ετών, όπως εξήγησε σε μια προσωπική καταγραφή[15] σχετικά με το ταξίδι της ζωής του με το φυτό.
[15] “A Cannabis Odyssey: To Smoke or Not To Smoke by Lester Grinspoon” (Μια οδύσσεια της κάνναβης: Να καπνίσει κανείς ή να μην καπνίσει, από τον Lester Grinspoon) http://marijuana-uses.com/to-smoke-or-not-to-smoke-a-canna…/

“Σε μια κανονική ημέρα χημειοθεραπείας, ήλπιζα ότι θα μπορούσαμε να προλάβουμε να φέρουμε τον Danny στο σπίτι από το νοσοκομείο πριν αρχίσει ο εμετός και έπρεπε πάντα να έχουμε ένα μεγάλο κουβά δίπλα στο κρεβάτι του. Αλλά την πρώτη φορά που δοκίμασε και πήρε μερικές ρουφηξιές πριν από ένα γύρο θεραπειών, κάθισε στο φορείο του και είπε: ‘Μαμά, υπάρχει ένα κατάστημα στο Brookline. Θα μπορούσαμε να σταματήσουμε για ένα σάντουιτς στο δρόμο για το σπίτι;’… και το μόνο που σκέφτηκα ήταν ‘ουάου’”.

Ο Dr. Grinspoon τελικά έπεισε τον επικεφαλής του τμήματος ογκολογίας του Boston Children’s Hospital να αναλάβει μια μελέτη το 1975[16] (που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό New England Journal of Medicine) που για πρώτη φορά κατέδειξε την αποτελεσματικότητα της THC για την ναυτία και τον έμετο που σχετίζονται με τη χημειοθεραπεία.
[16] Sallan SE, Zinberg NE, Frei E 3rd “Antiemetic effect of delta-9-tetrahydrocannabinol in patients receiving cancer chemotherapy” (Αντιεμετική επίδραση της δέλτα-9-τετραϋδροκανναβινόλης σε ασθενείς που λαμβάνουν χημειοθεραπεία κατά του καρκίνου) N Engl J Med. 1975 Oct 16;293(16):795-7.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1099449
Περίληψη
“Ανεκδοτικές αναφορές περιπτώσεων πρότειναν ότι το κάπνισμα κάνναβης μειώνει τη ναυτία και τον εμετό που σχετίζονται με τους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες του καρκίνου. Η από του στόματος δέλτα-9-τετραϋδροκανναβινόλη συγκρίθηκε με εικονικό φάρμακο σε ελεγχόμενο, τυχαιοποιημένο, ‘διπλά-τυφλό’ πείραμα. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν χημειοθεραπευτικά φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν ναυτία και έμετο κεντρικής προέλευσης. Κάθε ασθενής έπρεπε να χρησιμεύσει ως έλεγχος του για να προσδιορίσει εάν η τετραϋδροκανναβινόλη είχε αντιεμετική επίδραση. Είκοσι δύο ασθενείς συμμετείχαν στη μελέτη, εκ των οποίων 20 αξιολογήθηκαν. Για όλους τους ασθενείς παρατηρήθηκε αντιεμετική δράση σε 14 από 20 χορηγήσεις τετραϋδροκανναβινόλης και σε κανένα από τις 22 χορηγήσεις placebo. Για τους ασθενείς που ολοκλήρωσαν τη μελέτη, παρατηρήθηκε απόκριση σε 12 από 15 χορηγήσεις τετραϋδροκανναβινόλης και σε καμία από τις 14 χορηγήσεις με εικονικό φάρμακο (P λιγότερο από 0,001). Κανένας ασθενής δεν έκανε εμετό κατά τη διάρκεια μιας υποκειμενικής κατάστασης ‘ευφορικότητας’. Η από του στόματος τετραϋδροκανναβινόλη έχει αντιεμετικές ιδιότητες και είναι σημαντικά καλύτερη από ένα εικονικό φάρμακο για τη μείωση του εμέτου που προκαλείται από χημειοθεραπευτικούς παράγοντες”.

Η κάνναβη βοηθά τους ασθενείς με AIDS χωρίς σοβαρές παρενέργειες (1997)


Καθ’ όλη την κρίση του AIDS, η Mary Jane Rathburn προσφέρθηκε εθελοντικά ως βοηθός νοσοκόμα. Κατά τη διεξαγωγή των γύρων της στα τοπικά νοσοκομειακά κέντρα, παρέδιδε διακριτικά σπιτικά φτιαγμένα “magically delicious” brownies δωρεάν σε όσους τα χρειάζονταν.

Τελικά, η ακούραστη δημόσια υπηρεσία της “Brownie Mary’s” έπεσε στο μάτι του Dr. Donald Abrams, τώρα επικεφαλής της ογκολογίας στο San Francisco General Hospital. Εμπνευσμένος από το παράδειγμα της, ο Abrams θέλησε να αποδείξει μέσω της επιστήμης ότι είχε ήδη δει με τα μάτια του. Δηλαδή, το ότι η κάνναβη είναι ένα μοναδικά αποτελεσματικό φάρμακο για όσους υποφέρουν από ναυτία που σχετίζεται με το AIDS.

Το 1997, μετά από μια μακρά και πικρή μάχη με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, ο Abrams εξασφάλισε επιτέλους σχεδόν ένα εκατομμύριο δολάρια από τη NIDA για τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών για την βραχυπρόθεσμη ασφάλεια των κανναβινοειδών στη λοίμωξη από τον HIV. Με την πάροδο του χρόνου δημοσίευσε μια σειρά μελετών που έδειξαν ότι η κάνναβη που χορηγήθηκε στους ασθενείς με HIV “δεν έβλαψε το ανοσοποιητικό σύστημα, δεν αύξησε το ιικό φορτίο, δεν αλληλεπίδρασε αρνητικά με τους αναστολείς πρωτεάσης και στην πραγματικότητα διευκόλυνε την αυξημένη θερμιδική πρόσληψη καθώς και την αύξηση βάρους”.

Η κάνναβη δεν προκαλεί καρκίνο του πνεύμονα (2006)
Ο Dr. Donald Tashkin, ένας εξέχων πνευμονολόγος στο University of California στο Λος Άντζελες, πέρασε πάνω από σαράντα χρόνια μελετώντας τις επιδράσεις της κάνναβης στους πνεύμονες. Όταν μερικές από τις πρώτες έρευνές του κατέδειξαν ότι η πίσσα του φυτού περιέχει χημικές ουσίες που προκαλούν καρκίνο ως δυνητικά επιβλαβείς όπως και από τον καπνό, ο Tahskin πιθανώς έβγαλε το βεβιασμένο συμπέρασμα ότι το τακτικό κάπνισμα κάνναβης πρέπει να βλάπτει σημαντικά τους πνεύμονες.

Ωστόσο, το 2006, με τη χρηματοδότηση του National Institute on Drug Abuse, ηγήθηκε της μεγαλύτερης μελέτης σχετικά με το θέμα και συνέχισε καταλήγοντας μάλλον απροσδόκητα στο συμπέρασμα ότι το κάπνισμα κάνναβης, ακόμη και συχνά και σε μεγάλες ποσότητες, δεν οδηγεί σε καρκίνο του πνεύμονα[17].
[17] “What are marijuana’s effects on lung health?” (Ποιες είναι οι επιπτώσεις της κάνναβης στην υγεία των πνευμόνων;) https://www.drugabuse.gov/…/what-are-marijuanas-effects-lun…

Αυτά τα ευρήματα ήταν “ενάντια στις προσδοκίες μας”, όπως είπε ο Tashkin:
“Υποθέσαμε ότι θα υπήρχε μια θετική σχέση μεταξύ της χρήσης κάνναβης και του καρκίνου του πνεύμονα και ότι η ουσία θα ήταν πιο θετικά επιβλαβής με την βαρύτερη χρήση. Αυτό που βρήκαμε αντ’ αυτού ήταν ότι δεν υπήρχε καμία συσχέτιση και μάλιστα υπήρξε και μια πρόταση κάποιας προστατευτικής επίδρασης”.

Η μελέτη όχι μόνο δεν κατάφερε να θέσει ένα ισχυρό σημείο που να μιλά ενάντια της κάνναβης, αλλά τόνισε έντονα ότι το φυτό έχει και ισχυρές φαρμακευτικές ιδιότητες.

Η κάνναβη μειώνει τις υπερβολικές δόσεις οπιοειδών (2014)
Όσον αφορά την κάνναβη και την επιδημία των οπιοειδών που προκαλεί σήμερα έναν πραγματικό όλεθρο στην Αμερική, υπάρχουν δύο σχολές διαμετρικά αντίθετης σκέψης: είτε η κατανάλωση κάνναβης φουντώνει την τρέχουσα κρίση μέσω της επίδρασης της ως μια ουσία πύλη[18], είτε η κάνναβη έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει πολύ, παρέχοντας μια πολύ ασφαλέστερη εναλλακτική λύση για την ανακούφιση του πόνου καθώς και για μια πιθανή πορεία απεξάρτησης[19].
[18] “Is Cannabis a ‘Gateway Drug’?” (Είναι η κάνναβη μια ‘ουσία πύλη’;) https://www.leafly.com/…/cannabi…/is-cannabis-a-gateway-drug
[19] “America’s Opioid Crisis: Can High-CBD Cannabis Combat Pain and Reduce Addiction Rates?” (Η κρίση των οπιοειδών στην Αμερική: Μπορεί η υψηλής περιεκτικότητας σε CBD κάνναβη να καταπολεμήσει τον πόνο και να μειώσει τους ρυθμούς εθισμού;) https://www.leafly.com/…/high-cbd-cannabis-pain-and-opioid-…

Για τους αρχάριους, η αποκαλούμενη θεωρία της “ουσίας πύλης” (το ότι δηλαδή η χρήση της κάνναβης οδηγεί στην μετέπειτα χρήση πιο βαριών ουσιών και δει ναρκωτικών) έχει καταρριφθεί τόσο περίτρανα[20] ώστε ακόμη και η DEA έχει εγκαταλείψει αυτή την τακτική[21].
[20] “Debunking the ‘Gateway’ Myth” (Καταρρίπτοντας τον μύθο της ‘ουσίας πύλης’) https://www.drugpolicy.org/…/…/DebunkingGatewayMyth_NY_0.pdf
[21] “Government has apparently dropped ‘gateway’ theory, marijuana critics should too” (Η κυβέρνηση προφανώς έχει απορρίψει πλέον την θεωρία της ‘ουσίας πύλης’ και οι επικριτές της κάνναβης θα έπρεπε επίσης) https://thehill.com/…/319996-federal-gov-apparently-dropped…

Και το πιο σημαντικό, οι μελέτες έχουν δείξει με συνέπεια ότι η κατάχρηση οπιοειδών μειώνεται σημαντικά σε περιοχές με πρόσβαση στη νόμιμη κάνναβη. Μεγάλο μέρος αυτής της πτώσης αποδίδεται σε εκείνους που υποφέρουν από χρόνιο πόνο ή άλλες καταστάσεις που μπορούν να θεραπευτούν με οπιοειδή και που επιλέγουν αντ’ αυτών να χρησιμοποιήσουν την κάνναβη. Μια μελέτη[22] του 2011 με επικεφαλής τον Dr. Donald Abrams διαπίστωσε επίσης ότι η κάνναβη καθιστά τα οπιούχα φάρμακα πιο αποτελεσματικά[23], επιτρέποντας στις μικρότερες δόσεις οπιοειδών να παρέχουν το ίδιο επίπεδο ανακούφισης του πόνου, με αντίστοιχα μειωμένες παρενέργειες και κίνδυνο εξάρτησης.
[22] Abrams DI, Couey P, Shade SB, Kelly ME, Benowitz NL “Cannabinoid-opioid interaction in chronic pain” (Η αλληλεπίδραση κανναβινοειδών-οπιούχων σε χρόνιο πόνο) Clin Pharmacol Ther. 2011 Dec;90(6):844-51.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22048225
Περίληψη
“Τα κανναβινοειδή και τα οπιοειδή έχουν πολλές φαρμακολογικές ιδιότητες και μπορούν να δράσουν συνεργικά. Η δυνητική φαρμακοκινητική και η ασφάλεια του συνδυασμού στους ανθρώπους είναι άγνωστες. Επομένως, αναλάβαμε μια μελέτη για να απαντήσουμε σε αυτές τις ερωτήσεις. Είκοσι ένα άτομα με χρόνιο πόνο, με ένα σχήμα δόσεων δύο φορές ημερησίως μορφίνης παρατεταμένης απελευθέρωσης ή οξυκωδόνης εγγράφηκαν στη μελέτη και έγιναν δεκτοί για 5ήμερη διαμονή σε νοσοκομείο. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να εισπνεύσουν εξατμισμένη κάνναβη το βράδυ της ημέρας 1, τρεις φορές την ημέρα τις ημέρες 2-4 και το πρωί της 5ης ημέρας. Η δειγματοληψία αίματος διεξήχθη σε διαστήματα 12 ωρών στις ημέρες 1 και 5. Η έκταση του χρόνιου πόνου αξιολογήθηκε επίσης καθημερινά. Οι φαρμακοκινητικές έρευνες δεν αποκάλυψαν σημαντική μεταβολή στην περιοχή κάτω από τις καμπύλες συγκέντρωσης πλάσματος-χρόνου είτε για τη μορφίνη είτε για την οξυκωδόνη μετά την έκθεση στην κάνναβη. Ο πόνος μειώθηκε σημαντικά (μέσος όρος 27%, διάστημα εμπιστοσύνης 95% (CI) 9, 46) μετά την προσθήκη εξατμισμένης κάνναβης. Συνεπώς, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η εξατμισμένη κάνναβη αυξάνει τα αναλγητικά αποτελέσματα των οπιοειδών χωρίς σημαντική μεταβολή των επιπέδων οπιοειδών στο πλάσμα. Ο συνδυασμός μπορεί να επιτρέψει τη θεραπεία με οπιοειδή σε χαμηλότερες δόσεις με λιγότερες παρενέργειες”.
[23] “Part 3, How Cannabis Enhances the Effects of Opioids” (Μέρος 3ο, πώς η κάνναβη ενισχύει τις επιδράσεις των οπιοειδών) https://www.leafly.com/…/how-opioids-marijuana-work-togethe…

Ο Marcus Bachhuber, επίκουρος καθηγητής της ιατρικής στο Montefiore Medical Center της Νέας Υόρκης, άρχισε αρχικά να ακούει για αυτό το φαινόμενο από ασθενείς πριν από περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια. Το 2014, δημοσίευσε έρευνα[24] στο περιοδικό JAMA Internal Medicine που έδειξε ότι μεταξύ 1999 και 2010, στις πολιτείες με νόμιμη την ιατρική χρήση της κάνναβης, κατά μέσο όρο υπήρξαν κατά 25% λιγότεροι θάνατοι από υπερβολική δόση οπιοειδών. Μέτα από αυτή την μελέτη ορόσημο, πολλές άλλες μελέτες έχουν ενισχύσει το επιχείρημα ότι η κάνναβη μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο όσον αφορά τη μείωση των επιβλαβών συνεπειών όσον αφορά την κατάχρηση συνταγογραφούμενων φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων δύο νέων μελετών[25] (και οι δύο δημοσιεύθηκαν στο τεύχος Μαΐου 2018 του JAMA Internal Medicine) ότι όταν οι πολιτείες νομιμοποιούν τη χρήση κάνναβης υπάρχει σημαντική μείωση των συνταγών για οπιοειδή.
[24] Bachhuber MA, Saloner B, Cunningham CO, Barry CL “Medical cannabis laws and opioid analgesic overdose mortality in the United States, 1999-2010” (Νόμοι για τη ιατρική χρήση της κάνναβης και η θνησιμότητα από υπερβολική δόση αναλγητικών οπιούχων στις Ηνωμένες Πολιτείες, 1999-2010) JAMA Intern Med. 2014 Oct;174(10):1668-73.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25154332
Περίληψη
“ΣΗΜΑΣΙΑ: Η θνησιμότητα από την υπερβολική δόση αναλγητικών οπιοειδών συνεχίζει να αυξάνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, λόγω της αύξησης της συνταγογράφησης τους για τον χρόνιο πόνο. Επειδή ο χρόνιος πόνος αποτελεί σημαντική ένδειξη για την ιατρική χρήση της κάνναβης, οι νόμοι που καθιερώνουν την πρόσβαση στην ιατρική χρήση της κάνναβη ενδέχεται να αλλάξουν τη θνησιμότητα λόγω υπερβολικής δόσης που σχετίζεται με οπιοειδή αναλγητικά σε πολιτείες που τους έχουν θεσπίσει.
ΣΚΟΠΟΣ: Για να προσδιοριστεί η σχέση μεταξύ της ύπαρξης πολιτειακών νόμων για την ιατρική χρήση της κάνναβης και της θνησιμότητας από υπερβολική δόση αναλγητικών οπιούχων.
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ: Διεξήχθη μια σειρά χρονικών αναλύσεων των νόμων περί ιατρικής χρήσης της κάνναβης και των δεδομένων από τα πιστοποιητικά θανάτου σε επίπεδο πολιτείας στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1999 έως το 2010. Συμπεριλήφθηκαν και οι 50 πολιτείες.
ΕΚΘΕΣΕΙΣ: Παρουσία νόμου για την καθιέρωση προγράμματος ιατρικής χρήσης της κάνναβης στην πολιτεία.
ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ: Αναπροσαρμοζόμενος με την ηλικία του ρυθμού θνησιμότητας από την υπερβολική δόση αναλγητικών οπιούχων ανά 100.000 πληθυσμού σε κάθε πολιτεία. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα παλινδρόμησης που περιλάμβαναν σταθερά αποτελέσματα κατά πολιτεία και έτος, την παρουσία 3 διαφορετικών πολιτικών αναφορικά με τα οπιοειδή αναλγητικά και το ποσοστό ανεργίας ανά πολιτεία.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τρεις πολιτείες (η Καλιφόρνια, το Όρεγκον και η Ουάσιγκτον) είχαν νόμους για την ιατρική χρήση της κάνναβης πριν από το 1999. Δέκα πολιτείες (Αλάσκα, Κολοράντο, Χαβάη, Μέιν, Μίτσιγκαν, Μοντάνα, Νεβάδα, Νέο Μεξικό, Ρόουντ Άιλαντ και Βερμόντ) από το 1999 έως το 2010. Οι πολιτείες με νόμους για την ιατρική χρήση της κάνναβης είχαν 24,8% χαμηλότερο μέσο ετήσιο ποσοστό θνησιμότητας λόγω υπερβολικής δόσης οπιοειδών (95% CI, -37,5% έως -9,5%, P = 0,003) σε σύγκριση με τις πολιτείες χωρίς νόμους για την κάνναβη. Η εξέταση της συσχέτισης μεταξύ των νόμων περί ιατρικής χρήσης της κάνναβης και της θνησιμότητας από την υπερβολική δόση αναλγητικών σε αναλγητικά κάθε χρόνο μετά την εφαρμογή του νόμου έδειξε ότι οι νόμοι αυτοί συσχετίστηκαν με χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας λόγω υπερβολικής δόσης, το οποίο γενικά ενισχύθηκε με την πάροδο του χρόνου: έτος 1 (-19,9%, 95% CI , -30,6% έως -7,7%, Ρ = 0,002), έτος 2 (-25,2%, 95% CI, -40,6% έως -5,9%, Ρ = 0,01), έτος 3 (-23,6%, 95% CI, -41,1% έως -1,0%, Ρ = 0,04), έτος 4 (-20,2%, 95% CI, -33,6% έως -4,0%, Ρ = 0,02), έτος 5 (-33,7%, 95% CI , -50,9% έως -10,4%, Ρ = 0,008) και έτος 6 (-33,3%, 95% CI, -44,7% έως -19,6%, Ρ <0,001). Σε δευτερογενείς αναλύσεις, τα ευρήματα παρέμειναν παρόμοια.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΕΙΣ: Οι νόμοι για την ιατρική χρήση της κάνναβης συνδέονται με σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας λόγω υπερβολικής δόσης οπιοειδών σε επίπεδο πολιτείας. Απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση για τον προσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο οι νόμοι της κάνναβης μπορούν να αλληλεπιδράσουν με πολιτικές που αποβλέπουν στην πρόληψη της υπερβολικής δόσης οπιοειδών αναλγητικών”.
[25] “Two New Studies Find Cannabis Reduces Opioid Prescriptions” (Δύο νέες μελέτες βρίσκουν ότι η κάνναβη μειώνει τις συνταγογραφήσεις των οπιοειδών) https://www.leafly.com/…/two-new-studies-find-cannabis-redu…

Σύμφωνα με τον W. David Bradford, οικονομολόγος και συγγραφέας σε μια από τις μελέτες.
“Αυτή τη χρονική στιγμή που είμαστε τόσο ανήσυχοι για την κατάχρηση οπιούχων και τη θνησιμότητα που συμβαίνει, πρέπει να είμαστε σαφείς και να χρησιμοποιούμε αποδεικτικά στοιχεία για να καθοδηγήσουμε τις πολιτικές μας. Εάν μας ενδιαφέρει να δώσουμε στους ανθρώπους επιλογές για τη διαχείριση του πόνου που δεν φέρνουν τους ιδιαίτερους κινδύνους που έχουν τα οπιούχα, οι πολιτείες θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο εφαρμογής πολιτικών παροχής μέσω ειδικών καταστημάτων διανομής για την κάνναβη”.
[26] Bradford AC, Bradford WD, Abraham A, Bagwell Adams G “Association Between US State Medical Cannabis Laws and Opioid Prescribing in the
Medicare Part D Population” (Σύλλογος μεταξύ των αμερικανικών πολιτειακών νόμων περί κάνναβης και συνταγογράφησης οπιοειδών στο πληθυσμό του Medicare Part D) JAMA Intern Med. 2018 May 1;178(5):667-672.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29610897
Περίληψη
“ΣΗΜΑΣΙΑ: Η θνησιμότητα που σχετίζεται με τα οπιοειδή αυξήθηκε κατά 15,6% από το 2014 έως το 2015 και αυξήθηκε σχεδόν κατά 320% μεταξύ του 2000 και του 2015. Πρόσφατες έρευνες διαπιστώνουν ότι η χρήση όλων των φαρμάκων για τον πόνο (οπιοειδή και μη-οπιούχα, μαζί ως σύνολο) μειώνεται στους πληθυσμούς του Medicare Part D και του Medicaid όταν οι πολιτείες εγκρίνουν νόμους για την ιατρική χρήση της κάνναβης (medical cannabis laws, MCLs). Η συσχέτιση μεταξύ των MCLs και των συνταγών οπιοειδών δεν είναι καλά κατανοητή.
ΣΚΟΠΟΣ: Να εξετάσει η σχέση μεταξύ των συνταγών συνταγογράφησης για οπιοειδή στο Medicare Part D και την εφαρμογή των πολιτειακών MCLs.

Η συνέχεια του άρθρου σε μορφή pdf εδώ

Close Menu
×

Cart

Καλώς ήρθατε στο βοτάνι

Κατάστημα

Στο βοτάνι θα βρείτε πλήθος προϊόντων. Μεγάλη ποικιλία, και πάντα στις καλύτερες τιμές της αγοράς.